บทที่ 513 มีอะไรอีกล่ะครับ?
“คุณหนูน้อย มีอะไรอีกล่ะครับ?”
“รีบออกมาเร็ว ฉันจะพาคุณไปที่ดี ๆ ” ลี่หลิงพูดอย่างร้อนรน
หนิวลี่เบ้ปาก ที่ดี? ที่ดีที่เธอไปได้ มีแต่เด็ก ๆ เท่านั้นที่จะคิดว่าดี
“ไม่ไป”
“อะไรนะ!! น่าโมโหจริง เพื่อช่วยหาที่ดี ๆ ให้คุณ ฉันต้องฉีกความว่างเปล่าเป็นร้อยครั้ง ถึงได้หาแหล่งกำเนิดกฎเกณฑ์ที่ใกล้ที่สุด แล้วคุณบอกว่าไม่ไปเหรอ?”
ลี่หลิงตกใจ แล้วโกรธจัด
“หืม! แหล่งกำเนิดกฎเกณฑ์??” หนิวลี่เลิกคิ้ว มองลี่หลิงอย่างสงสัย
“ฮึ่ม คุณนี่ช่างไม่รู้จักคนดี เสียแรงที่ฉันเหนื่อยขนาดนั้น ไม่ไปก็ช่างเถอะ”
ลี่หลิงหันหน้าไปพูดอย่างไม่พอใจ หนิวลี่เงียบไปครู่หนึ่ง แล้วจึงพูดว่า
“ทำไมถึงดีกับผมขนาดนี้?”
หลิงหลิงพูดอย่างไม่สบอารมณ์
“ใครดีกับคุณกัน อย่ามาคิดไปเองนะ ฉันแค่ว่างไม่มีอะไรทำเลยหาเรื่องทำเท่านั้นแหละ”
หนิวลี่ลูบจมูกแล้วพูดว่า
“โอเค โอเค งั้นฉันก็ว่างไม่มีอะไรทำเหมือนกัน ไปดูกับคุณก็ได้นะ”
หลิงหลิงมีรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้า แต่เสียงยังคงทุ้มต่ำ
“ดีก็ดีนะ แต่คุณต้องช่วยฉันทำอะไรอย่างหนึ่ง”
หนิวลี่ถามอย่างสงสัย
“คุณว่ามา”
หลิงหลิงเล่าเรื่องที่แหล่งกำเนิดกฎเกณฑ์สัมผัสกับไข่ยักษ์ให้ฟังทันที
หนิวลี่ก็ตกใจเช่นกัน
“ไข่ยักษ์? ไข่ยักษ์ในแหล่งกำเนิดกฎเกณฑ์? มันเป็นไข่ของอะไรกัน? แล้วทำไมถึงมีจิตสำนึกตั้งแต่อยู่ในไข่แล้ว ยังดูดซับพลังงานจากแหล่งกำเนิดกฎเกณฑ์อีก เพื่อฝึกฝนหรือเพื่อการเติบโตกัน