บทที่ 508 ฉันก็ดูดซับบ้างสิ
หนิวลี่ตาเป็นประกาย รีบส่งเสียงบอกอับเนอร์ให้หาทางเอาเลือดจากร่างของด้วงศักดิ์สิทธิ์
“แน่นอน ให้อับเนอร์ดูดซับไปบ้างด้วย สายเลือดของด้วงศักดิ์สิทธิ์แข็งแกร่งมาก จะช่วยอับเนอร์ได้ไม่น้อยเลย”
“ฮิ ๆ งั้นฉันก็ดูดซับบ้างสิ” หนิวลี่ถาม
“ได้ แค่ไม่กลัวว่าจะมีเกราะศักดิ์สิทธิ์งอกออกมาจากร่างก็พอ” เหลิงซวงกลอกตาพูด
“งั้นไม่เอาดีกว่า” หนิวลี่เหงื่อเย็นผุดทั่วร่าง
เมื่อได้รับคำแนะนำใหม่จากหนิวลี่อับเนอร์ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็มองด้วงศักดิ์สิทธิ์ด้วยดวงตาเป็นประกาย พูดจิ๊จ๊ะว่า
“ไม่คิดว่าทั้งร่างของนายจะเป็นของมีค่าเลยนะ! สายเลือดดี ๆ แบบนี้ จะปล่อยให้เสียไปไม่ได้”
พูดจบ อับเนอร์ก็โบกมือ พลังแห่งมิติเล็ก ๆ ก็รวมตัวกันในฝ่ามือ ส่วนด้วงศักดิ์สิทธิ์ที่ได้ยินคำพูดของอับเนอร์ก็ตกใจกลัว สิ่งที่พยายามจะมองข้ามกลับถูกไททันคนนี้ค้นพบ ตอนนี้ตัวเองไม่มีพลังต่อต้านเลย ถ้าสายเลือดถูกแย่งชิงไป ชาตินี้คงไม่มีโอกาสได้ออกมาอีกแล้ว
คิดถึงตรงนี้ ด้วงศักดิ์สิทธิ์ก็อยากจะถอยกลับไป แม้จะต้องจำศีลอีกครั้ง ก็ยังดีกว่าถูกแย่งสายเลือดไป
แต่ตอนนี้อับเนอร์มองด้วงศักดิ์สิทธิ์เป็นแกะอ้วน จะปล่อยให้ด้วงศักดิ์สิทธิ์หนีไปได้อย่างไร มือใหญ่ข้างหนึ่งจับหนวดของด้วงศักดิ์สิทธิ์ อีกมือหนึ่งมีพลังแห่งมิติรวมตัวเป็นแสงวาบไม่หยุด
ด้วงศักดิ์สิทธิ์ยิ่งตกใจ ร่างกายบิดไปมา พยายามจะถอยกลับไป
“แตก!”
อับเนอร
