บทที่ 506 ทำร้ายฉันไม่ได้หรอก
“กู๊ก ๆ !”
แมลงปีกแข็งศักดิ์สิทธิ์ยิ่งโกรธมากขึ้น
“ฮิ ๆ นายทำร้ายฉันไม่ได้ ทำร้ายฉันไม่ได้หรอก”
“พอได้แล้ว อย่าก่อกวนอีก”
หนิวลี่พูดอย่างไม่พอใจ แล้วครุ่นคิดสักครู่ก่อนพูดว่า
“เธอคิดว่าพลังกฎเกณฑ์นี้จะสามารถผลักแมลงปีกแข็งศักดิ์สิทธิ์กลับไปได้ไหม”
หลิงหลิงส่ายหน้าพูดว่า
“ฉันจะไปรู้ได้ยังไง พลังกฎเกณฑ์ของโลกที่สองนี้เป็นเพียงการต่อต้านโดยสัญชาตญาณ ใครจะรู้ว่ามีพลังมากพอที่จะผลักแมลงปีกแข็งศักดิ์สิทธิ์กลับไปหรือเปล่า แต่ถ้าปล่อยให้แมลงปีกแข็งศักดิ์สิทธิ์หลุดออกมา โลกที่สองก็จะพินาศ แมลงปีกแข็งศักดิ์สิทธิ์ที่เติบโตเต็มที่สามารถกลืนกินพลังงานที่เป็นธาตุเดียวกับมันเพื่อพัฒนาตัวเอง เมื่อถึงเวลานั้นแมลงปีกแข็งศักดิ์สิทธิ์ก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ และทำลายโลกที่สองอย่างสิ้นเชิง เว้นแต่จะมีเทพชั้นสูงออกมาจัดการ”
“งั้นรีบช่วยสิ เรื่องวุ่นวายนี่เธอก่อขึ้นมานะ” หนิวลี่จ้องตาพูด
หลิงหลิงเบ้ปาก แต่เมื่อเห็นหนิวลี่ลงมือช่วยอย่างรวดเร็ว โจมตีแมลงปีกแข็งศักดิ์สิทธิ์ด้วยพลังกฎธรรมชาติสายฟ้าอย่างบ้าคลั่ง เธอก็ปล่อยม่านแสงออกมาเป็นแผ่น ๆ
“ทุกท่าน นี่คือสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ดั้งเดิม แม้เพิ่งตื่นจากการหลับใหลก็ตาม แต่หากปล่อยให้มันเข้าสู่โลกที่สอง โลกที่สองก็จะถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง ใครไม่อยากตาย ก็รีบโจมตีเร็ว”
จิตของหนิวลี่แผ่ครอบคลุมไปหลายหมื่นลี้ในชั่วพริบตา ผู้ที่ได้ยิน
