บทที่ 503 ไปให้พ้นซะ
ผู้อาวุโสตระกูลจินมีสีหน้าเปลี่ยนไปมาอย่างรวดเร็ว ในที่สุดใบหน้าของเขาก็ดูแก่ลงทันที
“พวกเราเลือกที่จะล่าถอย ขอให้ท่านแม่มดวางใจ”
“ดีละ ไปให้พ้นซะ”
เด็กหญิงตัวน้อยพูดอย่างเย่อหยิ่ง ผู้อาวุโสทั้งห้าตระกูลไม่พูดอะไรอีก พวกเขาหมุนตัวฉีกความว่างเปล่าและหายไป
เทพหลักคนอื่น ๆ ของตระกูลห้าธาตุต่างก็บินจากไปอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนพวกเขาจะพาลูกน้องไปด้วย
“ฮิฮิ ฉันเก่งใช่ไหมล่ะ สามี”
เสียงอันภาคภูมิใจของเด็กหญิงตัวน้อยดังขึ้นในจิตใต้สำนึกของหนิวลี่ทำให้หนิวลี่พูดไม่ออก
“ที่แท้เธอชื่อหลิงหลิงนี่เอง” หนิวลี่เปลี่ยนหัวข้อสนทนา
เด็กหญิงตัวน้อยหลิงหลิงบูดปากพูดว่า
“จริง ๆ แล้วฉันไม่ชอบชื่อนี้ ฉันตั้งชื่อให้ตัวเองว่าหลิงหลิงป้า!”
“ศูนย์ศูนย์แปด~~~”
หนิวลี่ถอยหลังด้วยความเหงื่อแตก เด็กคนนี้ช่างไร้สาระสิ้นดี บางทีอาจจะมีชีวิตอยู่นานเกินไปจนสมองเริ่มเพี้ยนไปแล้ว
“ฮ่า ๆ พี่หนิวลี่ผมยอมแพ้คุณแล้ว ตลอดหลายปีมานี้ นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนบีบให้ตระกูลห้าธาตุต้องจนมุมขนาดนี้! คุณทำได้แล้ว ผมโลกิขอยกนิ้วให้”
“ไม่ผิด พี่หนิวลี่การกระทำของคุณในโลกที่สอง สามารถเรียกได้ว่าเป็นตำนานแล้ว”
เทียนซีโหย่ว ผู้ปกครองเขตเทียนซีที่เงียบมาตลอดพูดขึ้นอย่างกะทันหัน แล้วกล่าวต่อว่า
“เขตเทียนซีของผมยินดีต้อนรับพี่หนิวลี่อย่างยิ่ง ผมสามารถแบ่งพื้นที่สิบล้านลี้ให้พี่หนิวลี่เป็นอาณาเขตได้”
“สิบล้านลี้!” โลกิอดไม
