แผนทีเกาะฐานทัพทหารหมัดของเยชวงเยวทุบใสใบหนาหลอเหลาของวิลเลียม ซำแลวชำเลาไมนานนัก ใบหนาหลอเหลาของวิลเลียมก็เริมบิดเบียว ผิดรูปบวมจนดูเหมือนชาลาเปาที่ขึ้นฟูเปลือกตาที่บวมบีบใหลูกตาแทบมองไมเห็น ผมสีทอง กระจายเกลือนใบหนา ดวงตาเต็มไปดวยความหวาดกลัวและความเจ็บปวดวิลเลียมทีเคยมันใจวาจะเป็นผูชนะหายไป่อยางสินเชิง!ดวยสภาพรางกายของวิลเลียม เขาไมควรทนรับหมัดมากมายขนาดนี้ได้แตภายใตการ ‘ควบคุม’ อยางแมนยำของเยชวงเยวแมโดนตอยมากมายขนาดนันเขาก็ยังไมถูกคัดออกแมจะยังไมถูกคัดออก แตสภาพปัจจุบันของเขาก็ใกล จะถูกคัดออกเต็มทีนี่ยืนยันคำพูดที่วาบางคนยังมีชีวิตอยูแตก็เหมือนตาย ไปแลว“หยุด! ฺอยา…อยาตอย.ฉวย จังหวะที่เยชวงเยวหยุดชกชั่วครู่ วิลเลียมพยายาม เคนเสียงออกมาจากลำคอ เขาเริมมีอาการมึนงงถ้าไมใชเพราะยังรู้สึกถึงความเจ็บปวดบนใบหน้า ตลอดเวลา เขาคง เคิดวาตัวเองฝันไปเมือครูเขายังฮึกเหิมและควบคุมสถานการณได แต ทำไม ชั่วพริบตาเดียวถึงถูกตรึงกับพื้นและโดนซ้อมเยชวงเยวไมพูดอะไร แคตอยตอไปตบ!หมัดอันโหดร้ายอีกหนึ่งหมัดฟาดเข้าที่สันจมูกโดงอันนา ภูมิใจของวิลเลียมแครกเสียงกระดูกหักดังสะทอนจนนาขนลุก สะพานจมูก บิดเบี้ยว เห็นกระดูกหักชัดเจนมานตาของวิลเลียมเบิกกวางทันที่ ความเจ็บปวดสุดขีด ทำให้เขาสะดุงตื่นเขาพยายามบังคับพลังใหหมุนเวียนเพือหลุดพน แต รางกายก็ยังขยับไมได้ สุดท้ายได้แตตะโกนด้วยเสียงแหลมฉันเป็นองคชายสามของตระกูล!
