มากนัก แตนี่เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์เจียงเยวหลี่พยักหน้า ประกายไฟฟ้าสีมวงวาบ ขึ้นรอบตัวเยชวงเยวพูดสัน “ไป!”สิบนาทีตอมามีเพียงห้าคนที่เหลืออยู่ในโซนการตอสู้ไมต้องบอกก็รู้วาสามคนในนั้นคือ เยชวงเยว เจียงเยวห และเจียงเยวซีอีกสองคนทีเหลือกำลังมุงหนาไปทางขวาและดานหนาแมวาพวกเขาจะมีบาดแผลเต็มตัวและหายใจหอบ แตสีหน้าของพวกเขากลับดูตืนเต้นอยางมาก“หาอันดับแรก…หาอันดับแรก!”เชียงโหยวมองไปรอบ และตระหนักวามี เพียงห้าคนที่ เหลืออยู่ในที่เกิดเหตฺเขาตื่นเต้นจนพูดไมเป็นภาษากอนหน้านี้ เป้าหมาย เของ เขาคือพยายามอยางดีที่สุด เพื่อติดหาสิบอันดับแรกของการสอบศิลปะการตอสู้ไมเคยกล้าคิดแม้แตในความฝันวาจะสามารถติดอันดับ หาในการสอบศิลปะการตอสู!นี่มันก้าวกระโดดทางคุณภาพชัดฯ!อะไรนะ? ชนะโดยไมตองทำอะไรเลย?ชางมันเถอะ! การชนะโดยไมตองทำอะไรไมถือวาเป็นการชนะหรือไง?“ขอบคุณครับ”ในตอนนั้น เชียงเชี่ยนก็กมศีรษะลงอยางจริงจังพร้อม ประนมมือแสดงความขอบคุณหลังจากลุกขึน เขาก็ฆาตัวตายโดยไมลังเลและหาย ไปในแสงสีขาวนายเชียงโหยวไมรู้จะหัวเราะหรือรองไหดี เขาไมคาดคิดวา เชียงเชียนจะตัดสินใจเด็ดขาดขนาดนีผมชาบซึงในความกรุณาของคุณมากฺถาคุณตองการ ให้ทำงานสกปรกในอนาคต พวกเราสามพี่น้องจะอยู่เคียงข้างคุณแนนอน!”หลังจากประนมมือขอบคุ กณเยชวงเยวและพี่น้องตระกู ล. เจียง เขาก็กาวไปทางขวาแลวเดินไปขางหนา กอนจะหายไปในแสงสีขาวหลังจากเซียงโหยวและเชียงเช
