ับจ้องไปที่กระสุน สายฟ้าสีมวงที่คอย โตขึ้นบนหนาอกของเจียงเยวหลี่“เธอยังไมได้ใช้พลังเต็มที่.!”เมื่อเสี่ยวเหยียนรู้ตัว กระสุนสายฟ้าสีมวงก็อยูตรงหน้า แลว“ปราณเพลิง!”ในความเรงรีบ เสี่ยวเหยียนไขวนิ้วหัวแมมือและนิ้วชี้เป็น วงกลม เล็งไปที่กระสุนสายฟ้าสีมวงในวินาทีตอมาเปลวไฟอันรอนแรงก็พุงออกมาปะทะกับ กระสุนสายฟ้าสีมวงอย่างจังเบกระสุนสายฟ้าสืมวงละลายอยางรวดเร็วภายใตอุณหภูมิ และถูกเผาจนเป็นเถ้าถานในเวลาไมกี่วินาทีเฮอเสียวเหยียนถอนหายใจเบา จิต ใจผอนคลายลง เล็กนอย แตเสื้นขนบนรางกายลุกชันขึ้นโดยอัตโนมัติเธอเงยหนาขึนมองโดยไมรูตัวหนึง!สอง!สาม!กระสุนสายฟ้าสีมวงแตละลูกใหญ่และทรงพลังกวาลูก กอนหนา!“เมื่อกี้แเธอยังไมได้ใช้พลังเต็มที่เลยสินะ! ระดับพลังของ เธออยูทีเทาไหรกันแน?”เสี่ยวเหยียนรู้สึกหวาดกลัว และรู้สึกถึงความเสียวชาน บนหนังศีรษะอยางที่ไมเคยเป็นมากอนเมื่อเผชิญหน้ากับ กระสุนสายฟ้าสีมวงทั้งสามลูกกอนหนานีเธอ ยังคิดวาจะเอาชนะอยางรวดเร็วและ บดขยี้คูตอสู้ด้วยพลังที่เหนือกวาแตความจริงกลับกลายเป็นวา เธอถูกกดดันอยางหนัก และตกอยูในสถานะเสียเปรียบรับมือไมไหวแนฺซ!ภายในเสียววินาที่ เสียวเหยียนตัดสินใจในใจ“กำแพงเพลิง!”เส้นเลือดปูดโปนขึ้นบนหน้าผากของเสี่ยวเหยียน ธอกำหมัดแนน โคงตัวลงเล็กนอย และเปลวเพลิงก็ลอมรอบตัวเธอมองจากระยะไกล ดูเหมือง นวาเธอถูกลอมรอบดวยผลึก กลมโปรงใสสีแดงเพลิงในทันทีที่กำแพงกอตัวขึ้น มันก
