ความตื่นเต้น “เพี่สาว! ฉันรู้วาพี่ ต้องปลอดภัย เรีบขึ้นมาเร็วเข้า! สะพานแขวนกำลังจะพังแล้ว!”เจียงเยวหลี่เห็นได้ชัดวาสถานการณ์กำลังวิกฤต เธอ จึงหมุนตัวและรีบวิ่งไปที่สะพานแขวนโดยไมลังเลทันใดนัน เสียงแหลมสูงก็ดังขึนดานหลัง “เฉันไมไดแพ! ฉันจะแพไดยังไง!”เสี่ยวเหยียนที่ทั้งรางดำเป็นถาน พยายามลุกขึ้นจากพื้น อย่างยากลำบาก ดวงตาจับจ้องไปที่เจียงเยวหลี่ตรงหน้ำแล้ว คำรามออกมาอย่างทุลักทุเล “ฉันไมยอมรับ! ฺฉันไมยอมรับ! ฉันจะตาย..ตม.!สายฟาสีมวงฟาดลงมาทีศีรษะของเสียวเหยียนในทันทีรางของเสียวเหยียนรวงลงๆ เพื้นอยางไร้แรงต้าน ปากเธอ ยังขยับเปิดปีด “จะ.. ลาก…แก .ไป…ดวย’“ชางเป็นละครที่นาเบื่อจริงฯ”เจียงเยวหลี่เหลียวกลับไปมองอยางเย็นชา กอนจะรีบวิ่ง ขึ้นสะพานแขวนแห่งชีวิตและความตายโดยไมหันกลับมามองอกเหตุการณนี้กำลังถูกถายทอดสดไปยังห้องรับชมทั้งหมด และแมแต ในเมืองฐานหลักดวย