“พี่ พวกเราควรทำยังไงดี? พวกเราสามคนจะแสดงพลังที่แท้จริงได้ก็ต่อเมื่ออยู่ด้วยกันเท่านั้น ถ้าแยกกัน…”
เซียงโหย่วมีสีหน้าเคร่งเครียดกว่าที่เคย
การร่วมมือกันของพี่น้องทั้งสามคนจะสามารถปลดปล่อยพลังที่ใกล้เคียงกับระดับหนึ่งขั้นเก้าได้
แต่ถ้าแยกกัน แต่ละคนก็จะเป็นเพียงผู้ใช้พลังขั้นแปดธรรมดา ๆ เท่านั้น
แม้เขาจะเป็นอัจฉริยะระดับสูงในเมืองอวี้เฉิง แต่ในบรรดาผู้เข้าแข่งขันที่รอดมาจนถึงตอนนี้และวิ่งมาถึงสะพานได้สำเร็จ เขาก็ไม่ได้เก่งอะไรมากมาย
“ใช่พี่ พวกเราควรทำยังไงดี?” เซียงเชี่ยนพูดซ้ำ
“ฉันก็ไม่รู้”
เซียงจั้วขมวดคิ้ว ยังคิดไม่ออกว่าเพราะอะไร และโดยสัญชาตญาณก็หันไปมองขอความช่วยเหลือจากเย่ซวงเยว่
“ฉันช่วยพวกนายในการต่อสู้แบบหนึ่งต่อหนึ่งไม่ได้หรอก แต่ฉันมีคำแนะนำอย่างหนึ่ง”
เย่ซวงเยว่พูดอย่างใจเย็น “ฉันแนะนำให้พวกนายถอยห่างจากฉันตอนนี้ซะ”
“ถอยห่าง?”
เขามองอย่างงุนงง แต่แล้วความคิดก็แวบเข้ามาในหัวเหมือนสายฟ้าแลบ “กระจายตัวเร็ว เร็ว ๆ เข้า!”
ในที่สุดเขาก็เข้าใจทุกอย่าง!
