มต้น กำจัดลิงผาดินได้ในห้านาที? อย่างน้อยสองพี่น้องก็ทำไม่ได้ สาวผมสีม่วงและสาวผมขาวยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่ เพราะพวกเธอออกไปในทิศทางตรงข้ามกับลิงผาดิน
“จะเป็นใครได้อีก… วิลเลียมหรือเปล่า?” เสี่ยวเหมียวขมวดคิ้วและจมอยู่ในความคิด เท่าที่เธอรู้มีเพียงคนเดียวในแผนที่เกาะทั้งหมดที่ทำได้ และนั่นก็คือวิลเลียม! เพราะวิลเลียมไม่ได้อยู่ในระดับสองขั้นหนึ่ง แต่อยู่ในระดับสองขั้นสอง!
“ไม่ ไม่ใชวิลเลียมแน่นอน ไม่ต้องพูดถึงว่าวิลเลียมยังอยู่ที่ฐานทัพในช่วงการไล่ล่าเลือดครั้งล่าสุด แค่ร่องรอยการต่อสู้พวกนี้ก็ไม่ใช่สไตล์ของวิลเลียมแล้ว” เสี่ยวเหมียวรีบปฏิเสธความคิดนี้แล้วขมวดคิ้วลึกยิ่งขึ้น
ชั่วขณะหนึ่งบรรยากาศในที่เกิดเหตุก็แปลกประหลาด เสี่ยวเหยียนโกรธจนหอบหายใจ ส่วนเสี่ยวเหมียวมีแววตาเต็มไปด้วยความสับสน หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ เสี่ยวเหมียวกลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผาก “พวกเรายังจะไปหาแรดละลายภูเขาอยู่ไหม…”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เสี่ยวเหยียนได้สติกลับมาเล็กน้อยและฝืนเค้นคำพูดออกมาจากลำคอ “ไป!” เสียงพูดหยุดชะงักไปชั่วขณะ เมื่อดังขึ้นอีกครั้งก็เย็นชาขึ้นมาก “ดูซิว่าจะได้เจอพวกผมม่วงกับผมขาวไหม ฉันอยากให้พวกมันตาย!”
ในเวลาเดียวกัน ไม่ไกลจากจุดเกิดใหม่ของลิงผาดินบนชายฝั่ง
“ห้าร้อยแต้ม จำนวนแต้มแบบนี้มีประสิทธิภาพมากกว่าการกำจัดสัตว์ร้ายธรรมดาอีก น่าเสียดายที่มันน้อยเกินไป”
เย่ชวงเยว่ถอนหายใจขณะรีบเร่งเดินไปตามชาย
