กต่อไป
สองนาทีครึ่งต่อมา เย่ชวงเยว่ปัดมือ เธอไม่มีอาการหน้าแดงหรือหอบแม้แต่น้อย
“หืม?”
หลังจัดการทุกอย่างเสร็จ เย่ชวงเยว่กำลังจะจากไป แต่จู่ๆ เธอก็หยุดราวกับรู้สึกบางอย่าง หันกลับมามองด้านหลังด้วยความสงสัย ด้านหลังไม่มีอะไรนอกจากชายหาด หญ้า และเนินดิน ไม่มีอะไรพิเศษ
“แปลกจัง ฉันรู้สึกผิดไปหรือเปล่า?” หลังจากสำรวจอย่างรวดเร็วอีกครั้งและไม่พบอะไรผิดปกติ เย่ชวงเยว่พึมพำไม่กี่คำก่อนจะรีบจากไป
สามนาทีต่อมา ศีรษะขนาดใหญ่โผล่ขึ้นมาอย่างเงียบๆ จากเนินลาดที่สายตาของเย่ชวงเยว่เพิ่งกวาดผ่านไป เป็นเขาที่กำลังมองไปข้างหน้าด้วยสายตาที่แจ่มชัด
“เป็นยังไงบ้าง? เธอไปแล้วหรือยัง? เธอไม่สังเกตเห็นพวกเราใช่ไหม?” เซียงจั่วพูดเบาๆ เสียงของเขาแหบนิดหน่อย
“ออกมาได้แล้วพี่ชาย ปลอดภัยแล้ว”
เซียงเซียนถอนหายใจลึก “ตกใจมาก ไม่คิดว่าการรับรู้ของเธอจะแม่นยำขนาดนี้ ฉันเดาถูก เธอมีพลังระดับสองจริงๆ!”
หลังจากได้เห็นเย่ชวงเยว่สังหารระดับหนึ่งขั้นแปดสามคนและระดับหนึ่งขั้นเก้าอีกหนึ่งคนกับตาตัวเอง พี่น้องทั้งสามคนตกใจจนระดับพลังของพวกเขาแกว่งไหว และการแกว่งไหวที่แทบจะไม่รู้สึกนี่เองที่ทำให้อีกฝ่ายระแวดระวังทันที
เซียงโหยวเม้มปากพูดว่า “พี่ชาย พวกเราจะตามต่อไหม?”
“ตาม! แน่นอนว่าต้องตาม!” เซียงจั่วพูดอย่างไม่ลังเล “ตั้งแตเราตามเธอมา การเดินทางของพวกเราก็ปลอดภัยขึ้นมาก ไม่เพียงแต่ต้องตาม เราต้องตามให้ถึงที่สุด!”
บังเอิญท
