แผนที่เกาะ
“โธ่เอ๋ย! ใครกันนะที่ขโมยคะแนนรางวัลของพวกเราไปก่อน? บ้าชิบ! มันน่าโมโหจริงๆ!”
เมื่อมองดูสนามรบที่พังพินาศจนแทบไม่มีหญ้าขึ้น ดวงตาของเสี่ยวเหยียนก็เต็มไปด้วยความโกรธ ในตอนที่เธอรู้ว่าแรดสายฟ้าแม่เหล็กมีมูลค่าห้าร้อยคะแนน เธอก็ถือว่าคะแนนของสัตว์ตัวนี้เป็นของเธอแล้ว สถานการณ์ตอนนี้เท่ากับถูกใครบางคนขโมยไปต่อหน้าต่อตา ความรู้สึกที่พลาดในวินาทีสุดท้ายทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจมาก รู้สึกเหมือนมีลมค้างอยู่ในอกไม่สามารถขึ้นหรือลงได้ ทั้งร่างกายรู้สึกอึดอัด
“ความเร็วของอีกฝ่ายรวดเร็วเกินไป มันไม่สมเหตุสมผล อาจจะเป็นทีมใหญ่ที่มีคนหลายสิบคนทำหรือเปล่า?”
สีหน้าของเสี่ยวเหมียวค่อนข้างสงบแต่ก็แผ่รังสีความหม่นหมองออกมา แน่นอนว่าใต้สีหน้าที่หม่นหมองนั้นมีความสับสนซ่อนอยู่ หลังจากที่ภารกิจคะแนนรางวัลถูกอัปเดตใหม่ไม่นาน พวกเธอทั้งสองก็ตัดสินใจมุ่งหน้ามายังพื้นที่เป้าหมายทันที นอกจากนี้ระยะทางถึงแรดสายฟ้าแม่เหล็กก็ไม่ไกล รวมแล้วใช้เวลาไม่ถึงห้านาที แม้ว่าจะมีคนโจมตีแรดสายฟ้าแม่เหล็กก่อนหนึ่งก้าว แต่ก็ไม่มีเหตุผลที่จะเร็วขนาดนี้ใช่ไหม? แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าแรดสายฟ้าแม่เหล็กจะถูกใครบางคนจับได้ก่อนหนึ่งก้าว
“ไม่ว่าอีกฝ่ายจะมีกี่คน อย่าให้ฉันเจอเชียว!” เสี่ยวเหยียนกำหมัดแน่นจนมีเสียงลั่นดังขึ้น
เสี่ยวเหมียวมองไปรอบๆ แล้วสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที “แย่แล้ว! ในเมื่อฝ่ายตรงข้ามมีความสามารถกำจัดแรดสายฟ้
