ตั้งแต่งมีการสอบศิลปะการต่อสู้เข้าสู่ช่วงที่สอง การต่อสู้จำนวนมากก็เกิดขึ้นพร้อมกันในทุกขณะ แม้ว่าม่านแสงพาโนรามาจะถูกแบ่งออกเป็นม่านแสงขนาดต่างๆ แต่ก็ยังคงยากที่จะแสดงภาพที่ตื่นตาตื่นใจทั้งหมดได้
แม้ว่าภาพจะถูกแสดงแตก็มักจะไม่คงอยู่นานเกินไป
หลังจากที่กล้องแสดงภาพเจียงเยว่หลีและเจียงเยว่ซีที่ยืนอย่างสง่างาม ภาพก็ถูกตัดออกทันที แม้ภาพจะถูกตัดแต่สายตาของทุกคนยังคงจับจ้องอยู่ที่หน้าจอ
ทั้งห้องดูเหมือนถูกคาถาแห่งความเงียบสะกดไว้ ไม่มีใครส่งเสียงออกมาชั่วขณะหนึ่งวินาที สองวินาที ประมาณสองวินาทีครึ่งผ่านไป เสียงที่แทบไม่น่าเชื่อดังมาจากห้องชม
“นี่… ฉันไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม? เจียงเยว่หลีและเจียงเยว่ซีเป็นคนที่ยืนอยู่รอดในตอนจบใช่ไหม? ถ้าพวกเธอไม่ได้ถูกคัดออก นั่นหมายความว่า…”
คำพูดเหล่านี้เหมือนการเปิดสวิตช์ หรือเหมือนก้อนหินใหญ่ที่ถูกโยนลงทะเลสาบจนก่อให้เกิดระลอกคลื่น
สภาพจิตใจของผู้ชมที่อยู่ในที่นั้นก็เหมือนทะเลสาบที่กำลังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!
“ใช่แล้ว! แม้ว่าเราจะไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อครู่ แต่เราแน่ใจได้ว่าเจียงเยว่หลีและเจียงเยว่ซีไม่ได้ถูกคัดออก!
นั่นหมายความว่า… เจียงเยว่หลีและเจียงเยว่ซีจับมือกันกำจัดทีมอีกฝ่ายที่มีตั้งสิบคน?
พระเจ้า… นี่… นี่… อีกฝ่ายเป็นทีมสิบคนที่มีระดับการบำเพ็ญเฉลี่ยสูงกว่าระดับหนึ่งขั้นเจ็ดนะ! พวกเขาถูกกำจัดโดยสองคนนี้ด้วยความเร็วแสง? เป็นไปได้ไหมว่าระดั
