“เป็นไปได้ยังไง?” เจียเจิ้งจื่อตาเกือบถลน
เขาถูตาแรงเพื่อยืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่า และสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นน่าเกลียดอย่างมากในชั่วขณะ
แม้ว่าเขาจะไม่อยากยอมรับมากแค่ไหน แต่ความจริงก็คือโล่น้ำแข็งของเจียงเยว่ซียังคงมีสภาพสมบูรณ์ ไม่มีแม้แต่เศษน้ำแข็งหลุดร่วงลงมาสักชิ้น!
“เสาหินของฉันเป็นพลังความสามารถระดับ A นะ แล้วทำไมถึงไม่สามารถทะลุโล่น้ำแข็งได้? มันเป็นเพราะความแตกต่างของระดับการฝึกฝน หรือความแตกต่างของระดับความสามารถกันแน่?”
แก้มของเขากระตุกรุนแรงสองครั้ง และเจียเจิ้งจื่อก็เสียการควบคุมตัวเองไปอย่างสิ้นเชิง
เขามั่นใจในพลังการเจาะทะลุเป้าหมายเดียวของความสามารถพิเศษของตัวเองมาตลอด
บรรดาลูกศิษย์ในห้องเรียนศิลปะการต่อสู้ของโรงเรียนมัธยมพลังอันดับหนึ่งเมืองผิง วิชาเสาหินของเขาได้ทำลายความสามารถมากมายที่ว่ากันว่ามีการป้องกันที่แข็งแกร่งมาก สิ่งต่างๆ อย่างการเพิ่มความแข็งที่ผิวร่างกาย ยังอยู่ไม่ได้แม้แต่รอบเดียวต่อหน้าเขา
แต่วันนี้วิชาเสาหินของเขาไม่เพียงแต่ไม่สามารถทะลุการป้องกันของคนอื่น แต่กลับทำลายการป้องกันของตัวเองแทน แม้แต่การโจมตีแบบไม่ให้ตั้งตัว เขาก็ยังไม่สามารถทะลุโล่น้ำแข็งของเจียงเยว่ซีได้ ซึ่งทำให้หน้าของเขาร้อนผ่าวทันที
“ช่างน่ารังเกียจจริงๆ! นายกล้าโจมตีฉันแบบไม่ให้ตั้งตัว ฉันกำลังจะโกรธแล้วนะ!”
เจียงเยว่ซีหันหน้ามาจับจ้องเจียเจิ้งจื่อในทันที และท่าทางของร่างกายเธอก็เปลี
