าสที่พวกเราจะไม่ถูกคัดออกได้มากที่สุด”
“พวกเราสามคนรวมกับคนที่อยู่ข้างล่าง น่าจะสามารถป้องกันตัวเองได้ พวกนายคิดยังไง?”
“ผมเห็นด้วย”
“ผมเห็นด้วย”
อูจงเลี่ยงและเจียเจิ้งจื่อพยักหน้าตามกัน
“ตอนนี้ไม่มีทางเลือกไหนที่ดีกว่าวิธีนี้แล้ว โอเค ลงมือกันเลย!”
ปู้โสวอี้ตัดสินใจอย่างรวดเร็ว
ตึก ตึก ตึก
ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากพื้นคอนกรีต
“ใครนะ?”
ปู้โสวอี้ตะโกนเสียงดังและดวงตาของเขาจับจ้องไปยังทิศทางที่เสียงดังมาในทันที
พรึบ!
สายตากว่าสิบคนในที่นั้นก็หันไปมองเช่นกัน ร่างบางสามร่างกำลังเดินเข้ามาใกล้
“เย่ซวงเยว่ เจียงเยว่หลี่ เจียงเยว่ซี พวกเธอกล้าดียังไงถึงมาที่นี่…!”
ม่านตาของปู้โสวอี้หดเล็กลง ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
เย่ซวงเยว่และอีกสองคนทำเพียงแค่เมินคำถามของปู้โสวอี้ และเดินเข้ามาใกล้ด้วยใบหน้าไร้อารมณ์
ไม่นานทั้งสามคนก็จัดวางตำแหน่งเป็นรูปสามเหลี่ยมโอบล้อมที่กำบังไว้
เครื่องโล่น้ำแข็งปรากฏขึ้นที่แขนของเจียงเยว่ซี
โล่น้ำแข็งบนแขนขวาหนาและแข็งแกร่ง ในขณะที่ขอบของโล่น้ำแข็งบนแขนซ้ายคมกริบ!
เจียงเยว่ซีก้าวถอยหลังหนึ่งก้าวพร้อมกับยกแขนขวาไขว้หน้าอกพลางยิ้มกว้าง
“อย่าขยับ พวกนายถูกพวกฉันล้อมไว้แล้ว!”
ในเวลาเดียวกัน การนับถอยหลังบนท้องฟ้าก็นับถึงศูนย์พอดี
