เมือง P ทันทีที่เยชวงเยวได้ยินชื่อหลิวปอ เธอก็เข้าใจทุกอย่าง
ที่แท้ต้นตอของปัญหาทั้งหมดมาจากอาจารย์หลิวปอ แม้จะไม่รู้ว่าหลิวปอจัดการเรื่องการย้ายลูกศิษย์ก่อนการสอบศิลปะการต่อสู้ได้อย่างไร แตตอนนี้มันก็ไม่สำคัญแล้ว
ความจริงในตอนนี้คือ คนทั้งสามที่อยู่ตรงหน้าจะต้องคอยจับตาดูทีมของพวกเธออย่างแน่นอน
หลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่ง เยชวงเยวมองปู้โสวอี้ อูจงเลี่ยง และเจียเจิ้งจือ อย่างลึกซึ้ง จากนั้นก็หันหลังเดินจากไปโดยไม่เหลียวหลังมามอง “ไปกันเถอะ”
เจียงเยวหลี่และเจียงเยวซีมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ ไม่ค่อยเข้าใจพฤติกรรมของเยชวงเยว่นัก แต่ถึงจะไม่เข้าใจ ทั้งสองก็ตามไปในทันที ประการแรกเพราะเยชวงเยวเป็นพี่ใหญ่ของพวกเธอ และอีกประการหนึ่งเพราะเยชวงเยวแทบไม่ค่อยตัดสินใจอะไรง่ายๆ และเมื่อตัดสินใจแล้วก็จะไม่เปลี่ยนใจง่ายๆ
“หืม? เกิดอะไรขึ้น?”
“อะไรนะ? จะไปแล้วเหรอ?”
“เป็นอะไรไป? กลัวหรือไง?”
การจากไปของเยชวงเยวและสองพี่น้องตระกูลเจียง ทำให้ปู้โสวอี้ อูจงเลี่ยง และเจียเจิ้งจือ ถึงกับตะลึง ไม่ใช่ว่าตอนนี้อีกฝ่ายควรจะโกรธเกรี้ยวหรอกเหรอ?
ทำไมถึงจากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ?
รู้ไหมว่าพวกเขาแต่ละคนได้เตรียมคำพูดมากมายเพื่อยั่วยุอีกฝ่ายไว้แล้ว แต่ตอนนี้มันสูญเปล่าไปหมดแล้วไม่ใช่เหรอ?
มันเหมือนกับการที่แทงก์เตรียมตัวมาอย่างดี โยนคำท้าทายใส่บอส แต่บอสกลับไม่แม้แต่จะมองและหันหลังเดินหนีไปอย่างรีบร้อน
“ฮึ! เยชวงเ
