วยแววตาเต็มไปด้วยความหวัง แม้ว่าเธอจะใจเย็นแต่การถูกกลั่นแกล้งแบบนี้มาเป็นเวลานานก็ทำให้รู้สึกรนรานอยู่บ้าง
เยชวงเยวพูดตรงประเด็นทันที “ในเมื่ออีกฝ่ายตั้งใจไม่ให้พวกเราฆ่าสัตว์อสูร งั้นเราก็ไม่ต้องฆ่ามันสิ”
หา?
เจียงเยวซีที่มีสีหน้าเปี่ยมความหวัง ค่อยๆ อ้าปากออกและมีเครื่องหมายคำถามขนาดใหญ่วาบขึ้นเหนือศีรษะทันที เธอคิดว่ามันจะเป็นแผนโต้กลับ แต่กลับกลายเป็นแผนยอมแพ้
“หืม?” เจียงเยวหลี่แสดงความสงสัยด้วยน้ำเสียงทางจมูก สีหน้าเต็มไปด้วยความสับสน “พี่เยว่ พี่พูดจริงเหรอ? แบบนี้พวกเราจะเสียเปรียบมากนะ ฉันยอมรับไม่ได้เด็ดขาด!”
“พี่เยว่! แบบนี้น่าหดหู่เกินไปนะ พี่กลายเป็นเต่านินจาไปแล้วเหรอ!” เจียงเยวซีเอ่ยขึ้น
เมื่อเผชิญกับสายตาที่เต็มไปด้วยคำถามของเจียงเยวหลี่และเจียงเยวซี เยชวงเยวก็ยิ้มบางก่อนตอบ “อย่าใจร้อนไป ฟังฉันให้จบก่อน ทำไมพวกเราถึงต้องฆ่าสัตว์อสูรตอนนี้ล่ะ?”
“ก็เพื่อคะแนนไง” เจียงเยวซีตอบอย่างรวดเร็ว
“และเพื่ออันดับด้วย” เจียงเยวหลี่เสริม
“ถูกต้อง! การฆ่าสัตว์อสูรก็เพื่อคะแนนและอันดับ แต่สถานการณ์ตอนนี้คือเราไม่สามารถล่าสัตว์อสูรในเมือง P ได้อย่างมีประสิทธิภาพ คนที่อยู่เบื้องหลังจะต้องคอยขัดขวางการกระทำของเราแน่นอน ในกรณีนี้เราน่าจะเปลี่ยนวิธีคิดดีกว่าไหม?”
เยชวงเยวพูดชัดเจน “เดิมทีอีกฝ่ายมีคนมากกว่าสิบคน แต่ตอนนี้ส่งมาแค่สามคน ถ้าฉันเดาไม่ผิด คนที่เหลือต้องเริ่มฆ่าสัตว์อสูรเพื่
