ด้วยคำสั่งจากปรมาจารย์คากุระ การสอบศิลปะการต่อสู้ก็เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ ในเวลาเดียวกัน บรรยากาศในห้องโถงเครือข่ายเสมือนก็เริ่มคึกคัก
กฎของการสอบที่เรียกว่า ‘สมรภูมิสิ้นหวัง’ สร้างความตกตะลึงให้กับทุกคนที่อยู่ในที่นั้น แม้แต่เฉินอวี้เหลียง ผู้อำนวยการสำนักการศึกษาเมืองเผิง และเจ้าหน้าที่ระดับสูงคนอื่นก็ไม่มีข้อยกเว้น เพราะก่อนหน้านี้ไม่มีใครในเมืองเผิงรู้กฎของการสอบศิลปะการต่อสู้นี้มาก่อน
“ชื่อสมรภูมิสิ้นหวังไม่ได้มาเปล่าๆ มันคือการต่อสู้แบบสิ้นหวังจริงๆ! แผนที่นี้ใหญ่กว่าแผนที่การสอบศิลปะการต่อสู้ครั้งก่อนๆ เป็นร้อยเท่าเลยใช่ไหม?”
“กฎนี้โหดร้ายเกินไป พวกเขาใช้สิ่งที่เรียกว่าวงกลมพิษเพื่อไล่ต้อนผู้เข้าสอบทั้งหมดให้มารวมกัน กฎยังส่งเสริมให้สู้กันเองอีก นี่มันไม่ต่างอะไรกับการเลี้ยงกู่*[1] เลย เทียบกับกฎนี้แล้ว การสอบศิลปะการต่อสู้ครั้งก่อนๆ เหมือนแค่เล่นกันเลย”
“มันไม่ใช่แค่นั้น ชั่วโมงแรกยังพอไหว แต่หลังจากหนึ่งชั่วโมงผ่านไปมันเหมือนนรกเลย นอกจากต้องเผชิญกับสัตว์อสูรบนเกาะแล้ว ยังต้องระวังการโจมตีจากผู้เข้าสอบคนอื่นด้วย แค่นั้นยังไม่พอ ถ้าโชคไม่ดีก็ต้องวิ่งหนีเข้าวงกลมอีก!”
“อยู่รอดชั่วโมงเดียวได้แค่ห้าสิบคะแนน แถมยังอยู่ในวงกลมพิษรอบแรกไม่ถึงนาทีด้วยซ้ำ อย่าพูดถึงวงกลมพิษรอบสองและสามเลย!”
อาจารย์ทุกคนที่อยู่ที่นั่นเคยเข้าร่วมการสอบศิลปะการต่อสู้มาก่อน แต่พวกเขาก็งุนงงเมื่อเห็นก
