สวีเชอก็สงบสติอารมณ์
เขามั่นใจในความสามารถของศิษย์ทั้งสามคนมาก และเชื่อว่าถ้าพวกเธอพยายามสักหน่อย จะต้องติดร้อยอันดับแรกได้แน่นอน
“ช่างเถอะ! ยังเร็วไป การจัดอันดับก่อนจบรอบก็เป็นแค่ตัวเลขปลอม ค่อยๆ ดูกันไป”
หลังจากตัดสินใจได้แล้ว สวีเชอก็หยุดคิดเรื่องนี้อย่างรวดเร็ว สวีเชออาจจะไม่คิดมาก แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะไม่คิดมาก
ในเวลาเดียวกัน ที่มุมหนึ่งไม่ไกลทางขวาของสวีเชอ แก้มของหลิวปอกระตุกเล็กน้อย สีหน้าดูไม่ค่อยดีอย่างเห็นได้ชัด เพราะเขาก็ไม่เห็นชื่อของลูกศิษย์ตัวเองในร้อยอันดับแรกเหมือนกัน!
“ทำไมทำไม ปู้โสวอี้ อจงเลี่ยง และเจียเจิ้งจือ ถึงไม่ติดร้อยอันดับแรก? มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้!”
หลิวปอมองรายชื่อร้อยอันดับแรกซ้ำไปซ้ำมาแต่ก็ไม่เห็นชื่อของคนทั้งสามคนนี้ ทำให้จิตใจของเขาหม่นหมองทันที “ต้องมีอะไรทำให้พวกเราล่าช้าแน่ๆ ต้องเป็นแบบนั้นแน่ ไม่ต้องรีบๆ นี่เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น…”
หลิวปอปลอบใจตัวเองในใจ และอารมณ์ค่อยๆ สงบลง
ในเวลาเดียวกัน เมืองอวีเฉิง ภายในห้องชมการแข่งขัน
“ดีมาก แค่รักษาจังหวะแบบนี้ไว้แล้วทะลุเข้าห้าสิบอันดับแรกให้ได้!”
เมื่อเห็นว่าลูกศิษย์ทั้งสามของเขาเพิ่งติดอันดับร้อยอันดับแรก เกาฮัวฮัวดูพึงพอใจมาก ท้ายที่สุดแล้วนี่เพิ่งเป็นจุดเริ่มต้น เขาเชื่อว่าด้วยความสามารถของลูกศิษย์ทั้งสาม พวกเขาจะสามารถไต่ระดับสูงขึ้นไปได้ทีละก้าว!
“แปลกจัง ทำไมไม่เห็นชื่อของศิษย์หลิวปอล
