บทที่ 443 หงยวิ๋น! คนร้ายเบื้องหลังที่ใหญ่หลวงที่สุดในรอบห้าพันปี!
ใต้ฟากฟ้า ดาวฤกษ์ส่องแสงพร่างพราย
ธารน้ำยืนยาวปรากฏอีกครั้งในโลกมนุษย์ พลังตำแหน่งมรรคผลมหาศาลราวน้ำตก ถูกอั้งเซียวสกัดกั้นไว้ ก่อนจะเทลงตรงหน้าลวี่หยางทั้งหมด
ลวี่หยางเห็นแล้วก็ยังแสดงความไม่พอใจ “สหายมรรค เร็วหน่อยสิ มิได้กินข้าวรึ?”
อั้งเซียว “…”
เจ้าสัตว์นรก!เจ้าคิดว่าการปลดช่วงชิงพลังตำแหน่งมรรคผลจำนวนมากนั้นเป็นเรื่องง่ายดายนักหรือ? เมื่อครั้งเจินเหรินบรรพกาล มู่ฉางเซิง ทำเช่นนี้ เขาใช้เวลาถึงห้าพันปีกว่าจะสำเร็จ
บัดนี้ข้าลงมือด้วยตนเอง แถมยังเป็นธารน้ำยืนยาวที่เกี่ยวข้องกับดินเฉินย่นย่อเวลาห้าพันปีเหลือเพียงห้านาที เจ้ากลับมายืนติข้าอยู่ตรงนี้? ช่างไม่รู้จักบุญคุณ…รอดูเถอะ! อดกลั้นเจ้าสักครู่ ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเจ้าจะรักษาสภาพเจินจวินได้ตลอดไป!
ใช่แล้ว อั้งเซียวเองก็มองออก
‘วิชาครองตำแหน่งทองคำเทียม! คัมภีร์ลับที่ในอดีตลัทธิอสูรวิญญาณ บรรพชนถิงโยวเป็นผู้สร้างขึ้น กลับใช้ได้จริง แถมยังถูกหงยวิ๋นถือครองแล้วนำมาใช้!’
แม้แต่ความคิดของลวี่หยาง เขาก็เดาออกอยู่บ้าง
‘หงยวิ๋นกำลังรีดเค้นค่าของตะเกียงดับแสงจนหมดสิ้น เวลานี้เขาเดินในทางนอกรีต คิดจะใช้ธารน้ำยืนยาวหล่อเลี้ยงตำแหน่งมรรคผลนอกรีตอย่างนั้นหรือ?’
‘พลาดไปแล้ว!’
อั้งเซียวถอนหายใจในใจ ชื่อเสียงของบรรพชนถิงโยวในอดีต แม้แต่เขาเองยังเคยให้ความสนใจ แต่กลับมิได้ใส่ใจต่
