้ห้องหนึ่ง
ชายร่างสูงในชุดภูมิฐานกับใบหน้าหล่อเหลาที่ดูเหมือนผู้หญิงเล็กน้อย ยืนนิ่งอยู่ที่นั่น
แม้จะไม่ชัดเจนนัก แต่คิ้วและดวงตาของเขาคล้ายคลึงกับสวีเชอมาก หรือพูดให้ถูกต้องก็คือ เขาดูคล้ายสวีต้าชุนมากกว่า
ชายผู้นั้นมองดูห้องฝึกแรงโน้มถ่วงระดับหนึ่งทั้งสามห้องที่ตั้งเรียงกันในห้องเรียน มุมปากค่อยๆ ยกขึ้น
การแกว่งของพลังงานรอบตัวห้องฝึกแรงโน้มถ่วงทั้งสามห้องเห็นได้ชัดเจน และค่อยๆ กลับสู่ความสงบหลังผ่านไปประมาณสิบนาที
พร้อมกับเสียงประตูเปิด ร่างเลือนรางสามร่างค่อยๆ เดินออกมาจากห้องฝึกแรงโน้มถ่วง
ชายหนุ่มทางซ้ายสุดมีผมสีทอง ตาสีฟ้า สันจมูกโด่ง มีไม้กางเขนห้อยอยู่ที่หน้าอก และมีรอยยิ้มประดับใบหน้าตลอดเวลา เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คนต้าเซี่ย
ทางขวาเป็นสาวสวยผมยาวสองคนที่มีรูปร่างและหน้าตาคล้ายกันมาก ต่างกันแค่สีผมเท่านั้น คนหนึ่งมีผมสีแดงเพลิงสว่างจ้า อีกคนมีผมสีฟ้าคราม เมื่อยืนอยู่ด้วยกันทั้งสองคนดึงดูดสายตาอย่างมาก
นอกจากสีผมแล้ว บุคลิกของพวกเธอก็แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง เด็กสาวผมแดงมีดวงตาดุจเปลวไฟ อากาศรอบตัวเธอดูบิดเบี้ยวเพราะอุณหภูมิที่สูงขึ้น
ส่วนเด็กสาวผมฟ้ามีสีหน้าอ่อนโยนดังสายน้ำ อากาศรอบตัวเธอกลับเป็นปกติเมื่อสัมผัสกับตัวเธอ
ในขณะที่ทั้งสามคนเดินออกมา การแกว่งของพลังระดับสองในห้องเรียนก็ชัดเจน
เมื่อพวกเขาเห็นชายที่มีลักษณะคล้ายสวีต้าชุนคนนั้น ทั้งสามคนก็โค้งคำนับพร้อมประสานมือ “อาจาร
