ายครั้ง คิ้วของหลิวปอขมวดเป็นปมโดยไม่รู้ตัว ปกติแล้วลุงหลิวจะรับสายเขาภายในไม่กี่วินาที และช้าที่สุดก็ไม่เกินสามวินาที เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขารับสายช้า
“เขาหลับไปแล้วเหรอ? หรือว่าติดธุระอะไรอยู่? หรือว่า…” ราวกับนึกบางอย่างขึ้นมาได้ ใบหน้าของหลิวปอก็แข็งค้าง แก้มสั่นกระตุกสองครั้งโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย จู่ๆ ในเวลาเดียวกันเปลือกตาขวาของเขาก็กระตุกเร็วขึ้นโดยไม่มีสาเหตุ เร็วยิ่งกว่าครั้งที่แล้วเสียอีก!
หลังจากหายใจสั้นๆ หัวใจของหลิวปอเริ่มก็เริ่มเต้นรัวและรู้สึกหวาดกลัวโดยไม่มีเหตุผล
“ฮ่าๆ ความเชื่องมงาย มันเป็นแค่ความเชื่องมงาย”
หลิวปอใช้มือข้างหนึ่งบีบเปลือกตาขวาจนกระทั่งมันหยุดกระตุก แล้วอารมณ์ของเขาก็ค่อยๆ สงบลง
“ไม่มีเรื่องอะไรหรอก เป็นไปไม่ได้”
หลิวปอเม้มปากโดยไม่รู้ตัวและรีบขับไล่ความคิดที่น่ากลัวออกไปจากหัว เขายอมรับว่าวิชาของสวีเชอนั้นแปลกประหลาดและพลังป้องกันก็น่าทึ่งจริงๆ แต่ถึงอย่างนั้นระดับพลังของเขาก็อยู่แค่ระดับสามขั้นแปดเท่านั้น มันจะเป็นไปได้เหรอที่จะทะลวงขึ้นไปถึงระดับสามขั้นเก้าในเวลาแค่เดือนกว่าๆ
แม้วาสวีเชอจะทะลวงไปถึงระดับสามขั้นเก้า เขาก็ไม่สามารถสร้างคลื่นอะไรได้
ลุงหลิวอยู่ในระดับสามขั้นเก้าตั้งแต่วัยเด็กแล้ว และถือว่าเป็นผู้พิทักษ์ระดับสี่ที่ยอดเยี่ยม ด้วยใบมีดสุญญากาศที่ซ่อนเร้นอย่างแยบยล เขาได้กำจัดคู่แข่งมานับไม่ถ้วนเพื่อตระกูลหลิว
แม้ว่าพลังชีวิตจะเสื่
