่างกายของเขากำลังทำงานอย่างหนัก
หลังจากผ่านไปนาน เขาก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่มีพลังงานรุนแรงไหลเข้าสู่ศีรษะอีกครั้ง
ถ้าเปรียบพลังงานที่เขาต้องการในการก้าวผ่านระดับเหมือนถังใหญ่ พลังงานที่เยชวงเยวส่งกลับมาหลังจากก้าวผ่านระดับสองเท่ากับการเติมถังใหญ่ทันทีกว่าหนึ่งในสาม
แค่ทำอีกสองครั้ง การก้าวผ่านระดับสี่ก็ไม่ใช่ปัญหา
ตอนนี้ความรู้สึกของสวีเชอสามารถอธิบายได้ด้วยประโยคเดียว ‘เจ็บปวดและมีความสุข!’
ร่างกายไม่โกหก ยิ่งเส้นลมปราณเจ็บปวดมากเท่าไหร่ พลังวิชาก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น
พูดตามตรง ถ้าร่างกายของเขารับไหว เขาอยากให้ความเจ็บปวดรุนแรงกว่านี้
ความเจ็บปวดครั้งนี้มากกว่าครั้งก่อนๆ รวมถึงระยะเวลาด้วย
หลังจากผ่านไปหลายนาที ความเจ็บปวดจากการฉีกขาดของเส้นลมปราณก็ค่อยๆ จางหายไป
หลังจากกลับสู่ภาวะปกติ สวีเชอไม่ได้รีบตรวจสอบการพัฒนาของพลังวิชา แต่กลับรีบใช้ทักษะทำลายมายากับตัวเอง
[ชื่อ: สวีเชอ]
[ระดับ: ระดับสามขั้นเก้า]
[พลังพิเศษ: มังกรวารีเขียวคราม ประเภทเสริมพละกำลัง ระดับเอ]
[วิชา: วิชาลมปราณฟ้าดินไร้ขีดจำกัด]
[ทักษะการต่อสู้: หมัดพิฆาตกองทัพ]
[คุณสมบัติ 1: พลังและอำนาจของมังกร การป้องกันทางกายภาพของผู้ใช้เพิ่มขึ้นอย่างมาก (ระดับการเพิ่มขึ้นจะสูงตามระดับการฝึกฝนของผู้ใช้ ปัจจุบันอยู่ที่สี่ร้อยเปอร์เซ็นต์)]
[คุณสมบัติ 2: การกลืนกิน ทุกครั้งที่แขนขาของผู้ครอบครองโจมตีหรือสัมผัสถูกศัตร
