ตูม!!
สวี่เชอออกหมัดเข้าใส่ใบหน้าของลุงหลิวโดยไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว เพราะความเร็วสูงมากถึงขั้นเกิดภาพลวงตา แม้แต่อากาศรอบข้างยังส่งเสียงหวีดหวิว ในระยะประชิดขนาดนี้แม้แต่นักสู้ระดับสามขั้นเก้าก็อาจหลบไม่พ้น ไม่ต้องพูดถึงลุงหลิวที่มีพลังประเภทสายธรรมชาติ และพลังงานกับเลือดกำลังค่อยๆ เสื่อมถอย
ผลลัพธ์ชัดเจน ลุงหลิวโดนหมัดเข้าที่หน้าเต็มๆ ในพริบตา จมูกของเขาแตกหัก กระดูกโผล่และเลือดพุ่งกระฉูด ใบหน้าเละเทะไปด้วยเลือดทันที
โดนหมัดที่ทั้งรุนแรงและดุดันขนาดนี้ ลุงหลิวควรจะกระเด็นไปด้านหลังทันที ชนต้นไม้ใหญ่หลายต้นก่อนจะล้มลงไปอย่างไรรี่ยวแรง แต่เพราะสวี่เชอคว้าคอเสื้อเขาไว้ เขากำลังจะลอยไปด้านหลังแต่ถูกสวี่เชอสกัดกั้นไว้กะทันหัน เมื่อไม่มีกระบวนการผ่อนแรง ความเจ็บปวดจึงเพิ่มขึ้น
“อัก!! จมูกฉัน… ไอ้เด็กต่ำช้า นายกล้า… นายกล้าทำร้ายฉัน! นายบ้าไปแล้วเหรอ!?”
ลุงหลิวปล่อยเสียงกรีดร้องแหลม ดวงตาของเขาแดงก่ำในทันทีเหมือนสัตว์ร้าย เมื่อเทียบกับความเจ็บปวดที่ใบหน้า ความอับอายขายหน้าทำให้เขาเสียใจและโกรธยิ่งกว่า!
แม้ว่าเขาจะเป็นแค่คนพึ่งพาตระกูลหลิว พูดให้ดูดีก็คือผู้ติดตาม หรือพูดตรงๆ ก็คือคนรับใช้ แต่ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาถือว่าตัวเองเป็นสมาชิกครึ่งๆ กลางๆ ของตระกูลหลิวไปแล้ว และในใจยังแอบภูมิใจด้วยซ้ำ เพราะเหตุนี้เองเขาถึงมั่นใจว่าสวี่เชอจะไม่กล้าทำอะไรเขา
แต่เขาไม่เคยคาดคิดว่าสวี่เชอจะทำให้
