บริเวณด้านนอกถ้ำปีศาจเขาเก้ายอด ตอนนี้เป็นช่วงดึกแล้วและอุณหภูมิโดยรอบกำลังลดต่ำลงอย่างรวดเร็ว โชคดีที่ทุกคนในกลุ่มของสวี่เชออย่างน้อยก็อยู่ในระดับหนึ่งขั้นแปด ขั้นเก้า ด้วยความช่วยเหลือจากกองไฟและถุงนอน พวกเขาจึงพอจะหลับลงได้
แกรก!
สวี่เชอใส่ฟืนเพิ่มลงในกองไฟอีกสองสามท่อนเงียบๆ
เขามองดูเจียงเยว่ซีที่เกาะติดเจียงเยว่หลีราวกับตุ๊กแกตัวหนึ่ง แล้วก็มองไปที่เย่ซวงเยว่ที่นอนพักอยู่บนกิ่งไม้ตามลำพัง เขาอดที่จะยิ้มอ่อนโยนไม่ได้ ทั้งสามคนเหนื่อยล้าอย่างมากหลังจากผ่านมาทั้งวัน หลังจากกินอาหารและดื่มน้ำแข็งศูนย์องศา พวกเขาก็ทยอยหลับไปในเวลาไม่นาน
‘ไปนอนเถอะ นอนให้สบาย พรุ่งนี้จะได้หาคะแนนเพิ่มอีกสามพันถึงสี่พันคะแนน!’
มุมปากอ่อนโยนของสวี่เชอยังคงยกขึ้น เห็นได้ชัดว่าเขาปฏิบัติกับทั้งสามคนราวกับเป็นตัวแทนในการบำเพ็ญพลังของตัวเอง ถ้ำปีศาจเขาเก้ายอดเงียบผิดปกติในยามดึก
ในตอนนี้ไม่มีเสียงอื่นใด นอกจากเสียงฟืนที่กำลังไหม้ดังแผ่วเบา แม้แต่เสียงนกร้องก็ยังไม่มี หลังจากผ่านไปหลายชั่วโมงแบบนี้ สวี่เชออดที่จะหาวซ้ำหลายครั้งไม่ได้
ไม่ใช่ว่าง่วงนอน แต่แค่เหนื่อยจากการเฝ้ายามทั้งคืน สวี่เชอหลับตาลงช้าๆ ราวกับกำลังพักผ่อน หรือราวกับกำลังนั่งสมาธิ
ฟู–
ในตอนนั้น ลมพัดกระโชกขึ้นมาอย่างกะทันหันในบริเวณใกล้เคียง
สายลมพัดผ่านพื้น พัดใบไม้ที่กระจัดกระจายขึ้นมา สายลมพัดผ่านกองไฟทำให้เปลวไฟแกว่งไกว แสงและเงาเปลี่ยน
