บทที่ 440 ถึงเวลาแล้ว กวาดล้างให้สิ้นซาก
“ตูม!”
พร้อมกับที่ร่างของท่านเจินเหรินปราบมารเลือนหายไป แสงสีงดงามปกคลุมฟ้าดินพุ่งตรงสู่ท้องนภา ทำให้ทั่วทั้งเจียงซีอาบไปด้วยรัศมีทองคำอันวิจิตรตระการตา
“อะมิตาภพุทธ”
ภายในท้องพระโรงใหญ่ เสียงพระนามดังขึ้นเพียงหนึ่งครา บนใบหน้าของธรรมลักษณ์แห่งสวรรค์ทิพย์ตถาคตปรากฏแววเร่งร้อนอยู่หลายส่วน
ดินกำแพงเมืองควบคุมไม่อยู่แล้ว!
หมื่นจิตเป็นหนึ่งเดียวของแดนสุขาวดีถูกทำลาย ผนึกที่ใช้กดทับดินกำแพงเมืองจึงสั่นคลอน ต่อหน้าต่อตา ตำแหน่งมรรคผลสูงสุดนี้กำลังจะโบยบินออกจากแดนสุขาวดี!
‘เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว…มีเพียงเสี่ยงภัยในวิกฤตเท่านั้น’
คิดได้ดังนี้ธรรมลักษณ์แห่งสวรรค์ทิพย์ตถาคตก็ไม่เสียแรงกดทับการอาละวาดของดินกำแพงเมืองอีก หันไปมองเชว่เซียเจินเหรินซึ่งอยู่ข้างกาย จากนั้นก็คิดคราหนึ่ง วาสนาทางพุทธสายหนึ่งก็ร่วงลงบนร่างของเจินเหรินนิกายกระบี่ผู้นี้ซึ่งดูราวกับใกล้สิ้นลม
‘สถานการณ์คับขัน จำต้องฝืนใช้แล้ว’
เกือบจะพร้อมกัน อ๋องพิทักษ์ทักษิณ อู๋ไท่อัน แห่งราชสำนักเต๋า ก็ปรากฏกายอยู่ข้างเขา บวกกับเชว่เซียเจินเหริน เท่ากับศิษย์สองคนกลับคืนตำแหน่งแล้ว
‘บังคับเปิดพุทธเกษตรบนแดนดิน!’
‘แม้ดินกำแพงเมืองควบคุมไม่อยู่ก็หาเป็นไรไม่ ขอเพียงสุดท้ายยังเป็นข้าพิสูจน์ตำแหน่งดินกำแพงเมือง ผลลัพธ์ก็ไม่เปลี่ยนแปลง!’
พุทธเกษตรบนแดนดินคือสิ่งใด?
ว่าตามชื่อนั้น ก็คือใช้ตำแหน่งมรรคผลธ
