บริเวณด้านนอกของถ้ำปีศาจเขาเก้ายอด
“คนหนึ่งอยู่ระดับหนึ่งขั้นเก้า และอีกสองคนอยู่ระดับหนึ่งขั้นแปด!”
เกาฮัวฮัวพูดออกมาอย่างตะลึงเล็กน้อย แม้เสียงจะไม่ดัง แตมันดังราวกับฟ้าผ่าในหูของพี่น้องทั้งสาม
“เอื๊อก-”
เสียงกลืนน้ำลายดังขึ้นต่อเนื่องกัน
พี่น้องทั้งสามมองหน้ากันและเห็นความตกตะลึงในดวงตาของกันและกัน เสียงดังขนาดนี้เกิดจากระดับหนึ่งขั้นเก้าหนึ่งคน และระดับหนึ่งขั้นแปดสองคน?
มันไม่เกินไปหน่อยเหรอ!
ตูม!
ขณะที่พี่น้องทั้งสามกำลังครุ่นคิด หมีเกราะหินสองตัวกระเด็นออกมา ทำให้เกิดช่องว่างในฝูงสัตว์ร้าย มองผ่านช่องว่างนั้นพวกเขาเห็นเด็กสาวผมยาวถึงเอวคนหนึ่งได้อย่างชัดเจน
แม้จะถูกสัตว์ร้ายล้อมรอบ แต่บนใบหน้าของเธอไม่มีร่องรอยของความตื่นตระหนกเลย ดวงตาของเธอกลับสงบนิ่งและเต็มไปด้วยความมั่นใจ
“โฮกกก!”
ดูเหมือนหมีเกราะหินทั้งสองตัวจะรู้สึกอับอายมากที่ถูกมนุษย์กระเด็นออกไป หมีเกราะหินทั้งสองตัวถอยกรูดไปด้านหลัง อ้าปากที่เต็มไปด้วยเลือดและคำราม พลางพุ่งเข้าใส่เด็กสาวตรงหน้า พวกมันล้อมเธอจากซ้ายและขวา ดวงตาแดงก่ำราวกับต้องการฉีกทุกสิ่งตรงหน้าให้เป็นชิ้นๆ ดูเหมือนเวลาจะผ่านไปนาน แต่ทุกอย่างเกิดขึ้นในเวลาเพียงไม่กี่อึดใจ
ในชั่วพริบตา อุ้งเท้าของหมีเกราะหินทั้งสองที่ใหญ่ราวกับภูเขาเนื้อ อยู่ห่างจากศีรษะของเด็กสาวไม่ถึงครึ่งเมตร
ถ้าโดนเข้าคงจะจบเหมือนขวดเงินที่แตก และน้ำกระจายออกมาทันทีแน่ๆ
“อันตราย
