ให้ฆ่าสัตว์อสูรระดับสูงสุดขั้นหนึ่งสิบตัวโดยไม่บาดเจ็บนั้นไม่ได้คิดแบบสุ่มๆ
จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ไม่ว่าโชคจะแย่แค่ไหน ในครึ่งชั่วโมงก็ต้องเจอสัตว์อสูรระดับสูงสุดขั้นหนึ่งอย่างน้อยหนึ่งหรือสองตัว
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเจอสถานการณ์แบบนี้
“อาจเป็นเพราะวันนี้อาจจะมีอะไรพิเศษเกิดขึ้น เรารอดูกันต่อไป” เกาฮัวฮัวกดความสงสัยในใจไว้แล้วเดินนำทางต่อไป
เวลาเริ่มผ่านไป อีกครึ่งชั่วโมงผ่านไปแบบนี้ รวมกับครึ่งชั่วโมงที่แล้วก็ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงเต็ม!
แต่ในชั่วโมงนี้ เกาฮัวฮัวและศิษย์ของเขาก็ยังไม่พบร่องรอยของสัตว์อสูรระดับสูงสุดขั้นหนึ่งเลยสักตัว!
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่!?”
ในตอนนี้พี่น้องทั้งสามคนสงบลงแล้ว แต่เกาฮัวฮัวทนนิ่งไม่ไหว เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงแล้วที่ไม่พบร่องรอยของสัตว์อสูรระดับสูงสุดขั้นหนึ่งเลย มันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ แต่ปัญหานั้นคืออะไรกันแน่? เขาคิดไม่ออกจริงๆ
“อาจเป็นไปได้ไหมว่าสัตว์อสูรระดับสูงสุดทั้งหมดในถ้ำปีศาจเก้ายอดกำลังจำศีลอยู่? แต่คงไม่น่าใช่นะ ตอนนี้มันเป็นฤดูร้อน…”
ความคิดมากมายวนเวียนอยู่ในหัวของเกาฮัวฮัว
“อาจารย์ครับ ไม่ใช่ว่าในถ้ำปีศาจเก้ายอดมีสัตว์อสูรเยอะแยะเหรอครับ? ทำไมพวกเราถึงใช้เวลาตามหานานขนาดนี้แล้วเจอแค่ไม่กี่ตัว?”
น้องเล็กสุดในสามพี่น้องเกาหัวแล้วพูดออกมาตรงๆ มุมปากของเกาฮัวฮัวกระตุก เส้นสีดำปรากฏบนหน้าผากทันที เขาอยากจะตอบแต่ปัญหาคือเขาเองก็ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนก
