ิ้มกว้างเมื่อเห็นสีหน้าตกตะลึงของสวี่เชอ “นี่มันยุคอะไรแล้ว เจ้าคงไม่คิดว่าการปรุงยาจะยังเหมือนในนิยายหรอกนะ เป็นไปไม่ได้หรอก”
“หมายความว่าการผลิตยาและการปรุงยากลายเป็นระบบมาตรฐานและอัตโนมัติทั้งหมดแล้วเหรอ?” สวี่เชอถามอย่างสงสัย
เซียเติ้งส่ายหน้าอย่างเสียดาย “เป็นไปไม่ได้หรอก อัตราส่วนที่สำคัญที่สุดต้องใช้ประสบการณ์ ไม่งั้นจะต้องการเภสัชกรมืออาชีพไปทำไม?”
สวี่เชอพยักหน้า นี่ฟังดูสมเหตุสมผลกว่า
“ทำตอนนี้ดีกว่ารอวันหน้า ข้าจะถือโอกาสนี้สาธิตวิธีเตรียมยาให้ดูก่อน ลงมือทำ ดูให้ดีๆ นะ” เมื่อพูดถึงการปรุงยา สีหน้าของเซียเติ้งกลับจริงจังขึ้นมาทันที ท่าทางเปลี่ยนไปในทันใด เหตุผลสำคัญที่เขาตัดสินใจปรุงยาขยายเส้นลมปราณทันที ก็เพราะต้องการทดสอบความเข้าใจเรื่องการปรุงยาของสวี่เชอ ในวงการมีข้อมูลเกี่ยวกับร่างกายวิญญาณยาน้อยมาก เขาก็อยากรู้วาสวี่เชอในฐานะร่างกายวิญญาณยามีพรสวรรค์แค่ไหน
“ครับ” สวี่เชอก็อยากรู้เรื่องการปรุงยาเหมือนกัน
เพราะต้องการทดสอบพรสวรรค์ของสวี่เชอ เซียเติ้งจึงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว สิบนาทีต่อมา เซียเติ้งหยุดสิ่งที่ทำอยู่แล้วมองไปที่สวี่เชออย่างมีความหวัง “เป็นไงบ้าง เข้าใจมากแค่ไหน?”
“หืม?” สวี่เชอกะพริบตาด้วยความสับสน “อะไรนะ? จบแล้วเหรอ?”
