ที่คฤหาสน์ตระกูลเจียง ห้องนั่งเล่น
“อะไรนะ? มีอีกเม็ดหนึ่ง!” ม่านตาของเจียงเทียนหยางสั่นไหวเล็กน้อย เขารีบคว้ายาเม็ดจากมือของเจียงเยวซีทันที เขาวางยาสองเม็ดเคียงข้างกันบนฝ่ามือ ทั้งคู่เหมือนกันไม่มีผิดเพี้ยน!
ทุกร่องรอยบ่งชี้ว่านี่คือยาขยายเส้นลมปราณของแท้ทั้งคู่
เมื่อตระหนักถึงความจริงนี้ เจียงเทียนหยางรู้สึกคลางแคลงใจอยู่ลึกๆ ชัดเจนว่าไม่มียาขยายเส้นลมปราณวางจำหน่ายในเมืองเผิง หรือแม้แต่ในกลุ่มบริษัทยาฮาร์บินแล้ว สวี่เชอได้ยาขยายเส้นลมปราณมาจากที่ไหน?
ทำไมถึงมอบยาขยายเส้นลมปราณให้เจียงเยวหลี่และเจียงเยวซี? สวี่เชอไม่จำเป็นต้องใช้มันเองเหรอ?
คำถามมากมายวนเวียนอยู่ในหัวของเจียงเทียนหยาง ทำให้คิ้วของเขาขมวดแน่น “เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำไมอาจารย์สวี่เชอถึงให้ยาขยายเส้นลมปราณกับพวกเธอ?”
เจียงเหลียนเยวเป็นคนแรกที่โต้ตอบ ดวงตาของเธอฉายแววสงสัย เธอตระหนักว่าตนเองอาจเข้าใจผิดไป บางทีอาจไม่ใช่สวี่เชอที่ต้องการยาขยายเส้นลมปราณ แต่เป็นเจียงเยวหลี่และเจียงเยวซีมากกว่า
เจียงเยวหลี่ตอบว่า “อาจารย์สวี่เชอบอกว่าการกินยาขยายเส้นลมปราณจะทำให้พวกเราฝึกฝนได้เร็วขึ้น แล้วก็ไม่ได้พูดอะไรอีก”
“พี่สาวพูดถูก เป็นแบบนั้นจริงๆ ค่ะ” เจียงเยวซีเสริมเป็นความจริง
หลังจากได้ยินคำตอบจากทั้งสอง เจียงเหลียนเยวก็ไม่มีข้อสงสัยใดๆ อีกต่อไป เหมือนว่าจะเป็นความเข้าใจผิดจริงๆ สวี่เชอถามถึงยาขยายเส้นลมปราณก็เพื่อเจียงเยวหลี
