ามราตรี ท้องฟ้าประดับประดาด้วยดวงดาววาววับ ใจกลางเมืองเผิง
นอกจากแสงสว่างพื้นฐานแล้ว ร้านค้าส่วนใหญ่ต่างปิดไฟ ด้วยค่าไฟฟ้าที่แพงในปัจจุบัน การเปิดป้ายไฟทั้งคืนมีต้นทุนสูงกว่าการโฆษณาเสียอีก
แต่ในตอนนี้มีร้านหนึ่งที่เป็นข้อยกเว้น นั่นคือร้านขายยาในเครือฮาร์บิน ฟาร์มาซูติคอล
ผู้ที่สังเกตอาจเห็นว่าไฟชั้นสามของร้านขายยามักจะเปิดตลอดทั้งคืน ซึ่งดูหรูหราฟุ่มเฟือยมาก
ห้องที่เปิดไฟสว่างนั้นคือห้องทดลองของเซียเติ้ง เกี่ยวกับภาพรวมและการอภิปรายเรื่องร่างกายวิญญาณยา
“ข้อดีของร่างกายวิญญาณยาในการวิวัฒนาการของพลังเหนือธรรมชาติ… สิบแปดวิธีในการระบุวิญญาณยา วิธีแรกคือให้อีกฝ่ายยอมรับด้วยตัวเอง วิธีที่สองคือบังคับให้อีกฝ่ายยอมรับ… มีการกล่าวว่าบางส่วนของร่างกายจะมีขนาดใหญ่กว่าผู้ชายปกติหนึ่งถึงสามเซนติเมตร…”
พึ่บ!
เซียเติ้งถือหนังสือโบราณหลายกอง พลิกหน้ากระดาษไปพลางน้ำลายไหลไปพลาง ส่วนเหตุผลที่ไม่ใช้คอมพิวเตอร์แสงอัจฉริยะ แต่กลับลำบากค้นหาจากหนังสือโบราณนั้นก็ง่ายมาก ดาวบลูไม่ได้เริ่มจัดเก็บข้อมูลลงในคอมพิวเตอร์แสงอัจฉริยะทันทีหลังจากสัตว์ร้ายสร้างความวุ่นวาย ในตอนนั้นมนุษย์ยังคงใช้หนังสือแบบดั้งเดิมในการบันทึกข้อมูล อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการล่มสลายและการเปลี่ยนแปลงของระเบียบสังคม ความน่าเชื่อถือของข้อมูลในหนังสือโบราณเหล่านี้จึงแตกต่างกันไป
อาจพบความลับที่ซ่อนอยู่ในสายธารประวัติศาสตร์ หรืออาจเห็น
