าหยวนเหนิงมีผลลัพธ์เหมือนกัน แต่มีความแตกต่างอย่างมากในระดับ ให้กินยาหยวนเหนิงฟรี แล้วยังจะให้ยาขยายเส้นลมปราณฟรีอีกเหรอ?
เขาคุ้นเคยกับฉากแบบนี้มาก นี่มันความสุขสองเท่าที่ทั้งได้กินและได้รับไม่ใช่หรือไง?
คิดได้ดังนั้น สวี่เชอพยายามควบคุมน้ำเสียงให้สงบลง “ตกลงครับ ผมยอมรับ!”
“คุณสวี…”
ไมค์ที่อยู่ข้างๆ พูดไม่ออก “ท่านเซีย อย่าไปยุ่งกับเขาเลยครับ เขาต้องเดาสุ่มแน่ ผมจะให้เขาขอโทษท่านเดี๋ยวนี้”
หลังจากนั้นเขาก็ดึงตัวสวี่เชอมาและพูดเสียงเบา “คุณสวี คุณบ้าไปแล้วหรือไง? ยาสองเม็ดนี้มีแค่เม็ดเดียวที่เป็นยาหยวนเหนิงของจริง ถึงคุณจะเลือกถูก ถ้าไม่ใช่ร่างกายพิเศษก็ดูดซึมได้ไม่มาก ถ้าเลือกผิดก็ไม่รู้ว่าจะเป็นอันตรายต่อร่างกายขนาดไหน มันอันตรายกว่าการทดสอบยาในเว็บมืดเสียอีก ฟังผมนะ รีบขอโทษท่านเซียเถอะ!”
แม้เขาจะไม่พอใจที่สวี่เชอไม่เชื่อฟัง แต่ก็ไม่อยากเห็นสวี่เชอเกิดผลร้ายที่แก้ไขไม่ได้เพราะการอวดดี
“ผู้จัดการไมค์ผมรู้ครับ ยาขยายเส้นลมปราณสำคัญมากสำหรับผม ผมต้องได้มันมาให้ได้!”
สวี่เชอพูดแบบนี้ แต่ในใจกลับพึมพำ ขอบคุณนะไมค์ แต่ผมอยากพัฒนาตัวเองจริงๆ!
แต่ว่า…
เมื่อเห็นว่าไมค์กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง สวี่เชอก็รีบร้อนและยัดยาหยวนเหนิงเข้าปากไปทันที
เหมือนตอนกินผลโสม เขากลืนลงไปโดยไม่เคี้ยวด้วยซ้ำ วินาทีต่อมา สวี่เชอก็เรอออกมา
ในทันใดนั้น ทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบกริบ
สายตาสองคู่จับจ้องมาที่สวี่เช
