ตรงกับภาพลักษณ์เหมารวมอย่างสมบูรณ์
“ถ้างั้นตามผมขึ้นไปเลยครับ”
ไมค์มองไปที่ชั้นสามแล้วเริ่มนำทางไป
แม้จะบอกว่าเป็นชั้นสาม แต่สวี่เชอรู้สึกว่ามันสูงกว่าสามชั้นมาก ใช้เวลาหลายนาทีกว่าจะก้าวขึ้นไปถึงชั้นสามได้สำเร็จ เมื่อเทียบกับชั้นสองแล้ว ชั้นสามมีขนาดเล็กกว่า แต่เพราะมีคนไม่มากจึงให้ความรู้สึกเงียบเหงา
“กลิ่นฉุนจริงๆ”
หลังจากสูดดมกลิ่นในอากาศหลายครั้ง สวี่เชอก็ยกมือขึ้นปิดจมูกและปากโดยไม่รู้ตัว ไม่ใช่ว่าเขาจะทำเป็นเรื่องใหญ่ แต่กลิ่นมันแรงเกินไปราวกับจะแทรกซึมเข้าไปถึงสมอง
เขาประเมินคร่าวๆ ว่ากลิ่นนี้แรงกว่าในร้านขายยาจีนอย่างน้อยสิบเท่า
“จำที่ผมบอกไว้แล้วตามมา”
ไมค์ดูจะชินกับกลิ่นนี้และไม่รู้สึกอะไรเลย เขารีบพาสวี่เชอเดินลึกเข้าไปข้างใน ยิ่งเดินลึกเข้าไป กลิ่นฉุนก็ยิ่งแรงขึ้น และคิ้วของสวี่เชอก็ยิ่งขมวดแน่น ไม่นานไมค์ก็มาหยุดอยู่หน้าห้องห้องหนึ่ง ในเวลาเดียวกันกลิ่นฉุนก็แรงถึงขีดสุดจนแทบจะกลายเป็นรูปธรรม สวี่เชอรู้ทันทีว่าต้นตอของกลิ่นต้องอยู่ในห้องนี้แน่
ก๊อกๆๆ ไมค์เคาะประตูเบาๆ
“ใครนะ?”
หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที เสียงแหบแห้งก็ดังออกมาจากในห้อง
“ขอบคุณครับท่านเซีย ผมไมค์ มาส่งอาหารให้ครับ” ไมค์ตอบอย่างนอบน้อม
“ไม่ต้องหรอก” เสียงแผ่วดังมาจากในห้อง
“ท่านเซีย พวกเรามีเหล้าเหมาไถมาด้วยนะครับ”
“เข้ามาสิ”
ไมค์หันมามองหน้าสวี่เชอแวบหนึ่งแล้วผลักประตูเดินเข้าไป โดยมีสวี่เชอตามมาด้วย ทันท
