ั่นอย่างรุนแรง และนิ้วมือเขาขาวซีดเพราะออกแรงบีบ ม่านตาของไมค์หดเล็กลงในทันที สวี่เชอยกยิ้มเยาะที่มุมปากและโจมตีต่อ “การแยกแยะว่ายาตรงหน้าอยู่ในสภาพสมบูรณ์หรือไม่สมบูรณ์นั้นง่ายมาก แม้ว่าคุณจะมองไม่เห็นความแตกต่างบนพื้นผิว แต่มีความแตกต่างที่ชัดเจนในความหนาแน่นระหว่างยาที่อยู่ในสภาพดีกับยาที่ถูกซ่อมแซม ไม่จำเป็นต้องผ่าเปิดดู แค่ใช้น้ำเกลือสองถ้วยก็บอกความแตกต่างนั้นได้”
ณจุดนี้สวี่เชอจ้องตาชายหนุ่มผมสีเงิน “ผมพูดถูกไหมครับ?”
ไมค์มองเขาด้วยสายตาเย็นชาทันที
ชายหนุ่มผมสีเงินรู้สึกเพียงแค่เสียงดังในหู ราวกับมีน้ำโคลนถูกเทเข้าไปในช่องหู และเขาไม่สามารถได้ยินเสียงใดๆ จากโลกภายนอกได้อีก เขายืนงงงวยอยู่ตรงนั้น ความชาจากก้นกบแผขยายไปจนถึงกระหม่อม เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่ากลอุบายที่เป็นความลับที่สุดของเขาจะถูกมองทะลุปรุโปร่งในชั่วพริบตา แม้แต่ชั้นในก็ยังถูกมองทะลุ!
“อึก”
ลำคอที่แห้งผากกระตุกขึ้นทันที ชายหนุ่มผมสีเงินสะดุ้งและตื่นขึ้นมาในทันที
เมื่อรู้สึกถึงสายตาเผาไหม้จากทุกคนรอบข้าง โดยเฉพาะสายตาที่เต็มไปด้วยคำถามของไมค์ ชายหนุ่มผมสีเงินก็หยิบกล่องผ้าไหมแล้วเดินออกไป
“ผมไม่รู้จริงๆ ว่าคุณกำลังพูดถึงอะไร เอาละในเมื่อร้านขายยาไม่จริงใจที่จะซื้อผมก็จะไม่บังคับ ยังไงก็มีร้านอื่นที่ต้องการอีกหลายที่”
มองดูแผ่นหลังที่รีบร้อนของชายหนุ่มผมสีเงิน ไมค์ยกมือขวาขึ้นโบก ตอนแรกเขายังไม่แน่ใจอยู่บ้าง แต่กา