คิ้วของพนักงานกระตุก “คุณครับ ช่วยพูดซ้ำอีกครั้งได้ไหมครับ?”
“ผมบอกว่า ผมต้องการยาขยายเส้นลมปราณครับ” สวี่เช่อพูดซ้ำ ๆ
รอยยิ้มของพนักงานค่อย ๆ แข็งค้างราวกับรูปปั้นที่กลายเป็นหิน
“หืม?” สวี่เช่อแสดงความสงสัยด้วยเสียงในจมูก
พนักงานกระตุกมุมปาก “ขอโทษครับ ทางเราไม่มีสินค้าชนิดนั้นครับ”
สวี่เช่อยกเปลือกตาขึ้น “คุณไม่ได้บอกหรอกเหรอว่ามียาวิเศษทุกชนิดที่เอ่ยชื่อได้? ผมต้องการยาขยายเส้นลมปราณ คุณได้ยินชัดไหม?”
อึก...
ลำคอแห้งผากของพนักงานกลืนน้ำลายเสียงดัง
“ขอโทษครับ แต่ทางเราไม่มียานั้นจริง ๆ ครับ”