เงินนี้มาได้จังหวะพอดี เขาคงต้องสุรุ่ยสุร่ายหน่อยแล้ว
สีหน้าของเจียงเหลียนเยว่พลันแข็งค้าง ราวกับภาพวาดที่ถูกแช่แข็ง
เธอหายใจออกสั้น ๆ อย่างติดขัด และยืนนิ่งราวกับรากงอกอยู่กับที่
เธอรู้สึกว่าภาพลักษณ์ของสวี่เช่อในใจเธอกำลังสั่นคลอน จนไม่สามารถคาดเดาได้เลย
หลังจากสงบสติอารมณ์ชั่วครู่ เจียงเหลียนเยว่มองที่สวี่เช่อด้วยสีหน้าซับซ้อน “อาจารย์สวี่เช่อ ฉันขอตัวก่อนนะคะ”
“ได้ครับ เดี๋ยวผมไปส่ง”
สวี่เช่อที่กำลังครุ่นคิดว่าจะใช้เงินห้าล้านอย่างไร เลยไม่ทันสังเกตเห็นความผิดปกติของเจียงเหลียนเยว่เลย
หลังจากส่งเจียงเหลียนเยว่ถึงประตูอย่างสุภาพ จู่ ๆ ความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัว เขาจึงพูดออกมาทันที
“ผู้อำนวยการเจียง คุณรู้ไหมครับว่าผมจะหาซื้อยาขยายเส้นลมปราณได้ที่ไหน?”
