หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที เสียงของสวี่ต้าชุนก็แห้งผาก “ถ้าพ่อไม่ได้กลับบ้าน ตำแหน่งหัวหน้าตระกูลก็คงต้องเลือกระหว่างน้องรองกับน้องสาม แต่นั่นคงไม่เกิดขึ้น ทั้งสองคนปฏิบัติกับพ่อดีมาก และพ่อก็ได้แจ้งชัดแล้วว่าไม่ต้องการเป็นหัวหน้าตระกูล!”
สวี่เช่อไม่ได้โต้แย้ง แต่น้ำเสียงของเขาสูงขึ้นกว่าเดิม
“แม้ว่าทั้งสองคนจะไม่ได้ตั้งใจ แต่ถ้าท่านปู่กำหนดให้ผมที่อยู่ในท้องแม่เป็นทายาทระดับสูงสุดแทนพ่อล่ะ?”
สวี่เช่อไม่ได้พูดตรง ๆ มากนัก แต่เขาเชื่อว่าสวี่ต้าชุนจะเข้าใจความหมายของเขาได้อย่างชัดเจน
ตู้ม!
คำพูดเหล่านี้ดังก้องในหูของสวี่ต้าชุนราวกับเสียงระเบิด
ภาพเหตุการณ์และรายละเอียดต่าง ๆ ทะลักเข้ามาในความคิดพร้อมกัน จนรู้สึกปวดหัวอย่างรุนแรง
แม้ว่าเขาจะไม่อยากเชื่อ แต่ก็ต้องยอมรับว่าสิ่งที่สวี่เช่อพูดนั้นมีเหตุผลมาก
พิจารณาจากอายุของท่านปู่แล้ว การมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกสิบหรือยี่สิบปีคงไม่ใช่ปัญหาอะไร
ถ้าสวี่เช่อเกิดมาอย่างปลอดภัย เขาก็จะบรรลุนิติภาวะตอนที่ท่านปู่จากไป
ในฐานะทายาทคนแรก สวี่เช่อจะเป็นผู้นำของตระกูลสวี่ทั้งหมด
