แต่ปฏิกิริยาของสวี่ต้าชุนกลับแปลกมาก ๆ ราวกับว่าเขาไม่ได้ตกใจกับระดับสามขั้นแปด แต่ตกใจกับเรื่องอื่นมากกว่า
อีกอย่าง เมื่อกี้ตอนรับโทรศัพท์ในครัว เขาก็ลดเสียงลงจนดูลับ ๆ ล่อ ๆ
“ไม่มีอะไรครับ”
สวี่ต้าชุนส่ายหน้าด้วยสีหน้าซับซ้อน แล้วถามอีกครั้งราวกับไม่แน่ใจ “ลูกอยู่ระดับสามขั้นแปดจริง ๆ เหรอ?”
สวี่เช่อไม่พูดอะไร แต่พลังระดับสามขั้นแปดของเขาแผ่ซ่านออกมาอย่างเงียบ ๆ อากาศรอบตัวค่อย ๆ แข็งตัวอย่างช้า ๆ
สวี่ต้าชุนรู้สึกเหมือนวัวแก่ติดหล่ม การเคลื่อนไหวกลับกลายเป็นแข็งทื่อ
แต่ความรู้สึกนี้มาเร็วไปเร็ว หายไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นในเวลาเพียงไม่กี่วินาที
“เฮือก”
เขาอดหายใจเข้าลึก ๆ ไม่ได้ และสวี่ต้าชุนก็ไม่มีข้อสงสัยใด ๆ ในใจอีกต่อไป
ก็เพราะว่าตั้งแต่ตอนเด็กเขาเคยเห็นคนที่มีพลังระดับสามขั้นแปดมามาก
“คุณลุงสวี่ ผมสั่งสมประสบการณ์มามากและก้าวหน้าไปมาก ถ้าดูจากอัตราการพัฒนาของผมในตอนนี้ ภายในไม่ถึงสองปี บางทีอาจจะปีนี้เลย ผมจะสามารถก้าวขึ้นสู่ระดับพิเศษและเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยได้”
