“ลูกชาย วันนี้ลูกเป็นคนเปิดไฟนะ ไฟที่ลูกเปิดสว่างที่สุดเลย สมแล้วที่เป็นลูกชายของพ่อ”
“พ่อ!”
“ดูพระจันทร์สิ ดูกลมโตจังเลย!”
“คุณสวี่ต้าชุน!”
ในตอนที่บรรยากาศตึงเครียดที่สุด จู่ ๆ ก็มีกลิ่นไหม้โชยมาจากในครัว
จมูกของเขากระตุก สีหน้าของสวี่ต้าชุนเปลี่ยนไป “แย่แล้ว หม้อไหม้!”
พูดจบ เขาก็รีบวิ่งเข้าครัวอย่างรวดเร็วราวสายฟ้าแล้วล็อกประตู
มุมปากของสวี่เช่อกระตุกเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่มีทางเลือกนอกจากต้องนั่งลง
ครืด ครืด ครืด!
ในตอนนั้น เสียงสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่องได้ดึงดูดความสนใจของสวี่เช่อทันที
“หืม?”
เมื่อตามเสียงนั้น เขาก็พบว่ามันเป็นโทรศัพท์มือถือของสวี่ต้าชุน
สวี่เช่อรีบละสายตาไปทันที แต่วินาทีถัดมาดวงตาของเขาก็วาบขึ้นและมองกลับไปที่โทรศัพท์อีกครั้ง
หลังจากคิดอยู่สองวินาที เขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาด้วยเหตุผลบางอย่าง
ข้อความจากเบอร์ที่ไม่รู้จักปรากฏขึ้นกลางหน้าจอทันที
