บทที่ 62 สนามฝึกศิลปะการต่อสู้
เจียงเยว่ซีปะทะจ้าวจวิ้น
ในขณะนี้ สายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปที่สังเวียน พวกเขาต่างสนใจผลของการประลองครั้งนี้
แต่ทันทีที่การต่อสู้กำลังจะเริ่มต้นขึ้น เสียงของเจียงเยว่ซีก็ดังขึ้น
“แค่พลังระดับเดียวเท่านั้นนะ…”
“พวกเราอยู่โรงเรียนเดียวกันด้วย…”
“พี่…”
คำพูดของเจียงเยว่ซีทำให้บรรยากาศในสถานที่พลันเปลี่ยนไปในทันที
โธ่เอ๊ย! มีคนดูตั้งเยอะ พูดแบบนั้นต่อหน้าคนอื่นขนาดนี้มันดีเหรอ?
แถมเธออยู่ในระดับหนึ่งขั้นเจ็ดนะ ทำไมยังไม่ทันได้สู้ก็กลัวเสียแล้ว
จะเอาชนะได้อย่างไร ถ้าขี้ขลาดก่อนการต่อสู้จะเริ่มขนาดนี้
ชั่วขณะนั้น หลายคนอดส่ายหน้าไม่ได้
แม้แต่คนที่เคยคิดว่าเจียงเยว่ซีมีโอกาสชนะมากกว่าก็เปลี่ยนความคิดไปในตอนนี้
ในช่วงเวลาสั้น ๆ อัตราการชนะของจ้าวจวิ้นในสายตาของทุกคนพลันพุ่งสูงขึ้น
“โอ้ย! เจ้าลูกสาวโง่ ๆ ของฉัน…”
เมื่อได้ยินคำพูดน่าอับอายของเจียงเยว่ซี ใบหน้าของเจียงเทียนหยางก็แดงก่ำ เขาก้มหน้าลงโดยไม่รู้ตัว
แม้ไม่มีใครสังเกตเห็นเขาในที่นั้น แต่แก้มของเขาก็ยังคงแดงระเรื่อ
หลิวหลินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อดยิ้มออกมาไม่ได้
