ม่านตาของหลิวป๋อหรี่ลง สายตาจับจ้องไปที่จางฉีทันที “จางฉี นายขึ้นไปสู้กับเย่ซวงเยว่ซะ!”
จางฉีสั่นสะท้านไปทั้งตัวโดยไม่รู้ตัว มีสีหน้าลำบากใจ “อาจารย์ครับ ผม…”
“ครั้งที่แล้วไม่ใช่นายเองหรือที่บอกว่าแทบจะอดใจไม่ไหวอยากจะสั่งสอนเย่ซวงเยว่สักหน่อยน่ะ?”
หลิวป๋อไม่เปิดโอกาสให้จางฉีพูดต่อ “ตอนนี้โอกาสของนายมาถึงแล้วนะ”
จางฉีถึงกับอึ้งไปในตอนนี้
ในขณะนี้เขาอยากย้อนเวลากลับไปตบหน้าตัวเองสักหลาย ๆ ที
ทำไมต้องทำเป็นเท่ทั้งที่ไม่มีอะไรเลยด้วยนะ?
ดูสิ! ตอนนี้โดนยมทูตเรียกตัวแล้ว
ถึงจุดนี้เขาไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว
หลังจากลังเลอยู่เล็กน้อย จางฉีก็กัดฟันพูดออกมา “ผมจะไปครับ”
“ดีมาก! พลังของนายอยู่ในระดับ C อาจจะไม่ถึงขั้นเอาชนะเย่ซวงเยว่ไม่ได้เลย ไปเถอะ”
สีหน้าของหลิวป๋อดูผ่อนคลายลงเล็กน้อย
แม้เขาจะพูดแบบนั้น แต่ที่จริงก็ไม่มีความมั่นใจเลยสักนิดเดียว
จางฉีพยักหน้า แล้วเดินไปที่บนเวทีอย่างเด็ดเดี่ยว
ทันทีที่จางฉีก้าวขึ้นไปบนเวที เสียงของคอมพิวเตอร์แสงอัจฉริยะก็ดังขึ้นมา
“ขอให้ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองเตรียมพร้อม การแข่งขันจะเริ่มในอีกสิบวินาที!”
“สิบ”
“เก้า”
…
“สาม”
“สอง”
“หนึ่ง!”
