“จะนับสถิติไปทำไมอีก? ผมว่าถึงเวลาแสดงความยินดีกับอาจารย์หลิวป๋อล่วงหน้าที่จะได้เป็นอาจารย์ระดับสามแล้ว!”
“…”
เมื่อมีข่าวลือว่าลูกศิษย์ห้องเรียนที่หนึ่ง มีคนที่ทะลวงถึงระดับหนึ่งขั้นหก ทุกคนคิดว่าหลิวป๋อน่าจะไม่มีปัญหาในการคว้าอันดับหนึ่งในการทดสอบประจำเดือน
ตอนนี้เมื่อพวกเขาได้เห็นด้วยตาว่าทั้งสามคนขึ้นถึงระดับหนึ่งขั้นหกพร้อมกัน ทุกคนคิดว่าหลิวป๋อคงได้อันดับหนึ่งในการทดสอบประจำเดือนนี้แน่นอน และการขึ้นเป็นอาจารย์ระดับสามคงเป็นเรื่องง่าย ๆ
แม้การทดสอบประจำเดือนครั้งที่สองเพิ่งเริ่มต้น แต่ก็เหมือนจบลงแล้ว เพราะไม่มีความลุ้นเรื่องอันดับหนึ่งอีกต่อไป
ในตอนนี้ ชื่อของสวี่เช่อไม่ปรากฏในการพูดคุยของทุกคนเลย
แม้หลิวป๋อจะเดิมพันกับสวี่เช่อ แต่เมื่อคะแนนของห้องเรียนหนึ่งสามารถขึ้นไปถึงสิบแปดคะแนนอย่างน่าตกใจ สวี่เช่อก็กลายเป็นคนโง่ในสายตาของทุกคนไปโดยปริยาย
เหมือนไข่ที่พยายามชนกับหิน
“ทั้งสามคนอยู่ในระดับหนึ่งขั้นหก ดูเหมือนหลิวป๋อจะมีพรสวรรค์ในการสอนมากทีเดียว”
เจียงเทียนหยางขมวดคิ้วถี่ ๆ และมองดูหลิวป๋อด้วยความประหลาดใจ
เขาไม่คิดจริง ๆ ว่าหลิวป๋อจะสามารถสอนได้ถึงระดับนี้
