แต่เมื่อเทียบกับการเดิมพันครั้งก่อนระหว่างสวี่เช่อกับหลงเอ้าเทียนไม่ค่อยมีใครพูดถึงการเดิมพันครั้งนี้เท่าไร
จริง ๆ แล้วตอนแรกก็มีการพูดคุยกันอยู่บ้าง
แต่หลังจากที่สวี่เช่อใช้เวลาสองเดือนเต็มฝึกพื้นฐานให้กับเจียงเยว่หลี่และเจียงเยว่ซี การพูดคุยก็ค่อย ๆ เงียบหายไป
คิดง่าย ๆ ก็แค่ไม่มีใครคิดว่าสวี่เช่อจะชนะได้
โดยเฉพาะหลังจากที่เห็นห้องหนึ่งได้สิบแปดคะแนน ไม่มีใครคิดว่าสวี่เช่อจะมีหนทางชนะได้แล้ว
“สวี่เช่อ! ฉันอดใจไม่ไหวอยากเห็นแล้วว่าคราวนี้นายจะตายยังไง!”
ในชั้นเรียนเตรียมสอบศิลปะการต่อสู้ หลงเอ้าเทียนจ้องมองสวี่เช่อด้วยสายตาอาฆาต
เขายังรู้สึกสั่นไปทั้งตัวเมื่อนึกถึงที่สวี่เช่อทำให้เขาอับอาย
“โอ้! ไอ้ตัวตลก…”
หลิวป๋อเพียงแค่ชายตามองสวี่เช่อแล้วหันไปทางอื่น ดวงตาเต็มไปด้วยความดูถูก
ตั้งแต่ที่เขาก้าวเข้าสู่สนามศิลปะการต่อสู้วันนี้ เขาไม่เคยมองสวี่เช่อตรง ๆ เลย
ในสายตาของเขา ตอนนี้สวี่เช่อไม่ได้เป็นภัยคุกคามอะไร
เมื่อถูกจ้องมองจากผู้คนมากมาย สวี่เช่อยังคงใจเย็นไม่ตื่นตระหนกเลย เขาหันไปมองคนทั้งสามด้วยรอยยิ้ม
“เสี่ยวเย่ เสี่ยวม่วง เสี่ยวขาว ถึงตาพวกเธอแสดงแล้ว”
