แม้ว่าความเป็นไปได้ที่จะเกิดเรื่องนี้จะต่ำมาก แต่หลิวป๋อจะไม่ยอมให้เกิดเรื่องไม่คาดคิดใด ๆ ขึ้น
คิดถึงตรงนี้หลิวป๋อก็ตัดสินใจทันที เขาชำเลืองมองไปที่ จางฉี จ้าวจวิ้นและเฟิงหมิงหยวนแล้วพูดด้วยริมฝีปากบาง
“ใช่ พรสวรรค์ของพวกนายทั้งสามคนนั้นยอดเยี่ยมที่สุดในชั้นเรียนสอบศิลปะการต่อสู้ของโรงเรียนแน่นอนว่าอาจจะดีที่สุดแม้แต่ในเมืองเผิงทั้งเมือง พวกนายเป็นหนึ่งในผู้ที่เก่งที่สุด”
ความยินดีวาบผ่านใบหน้าของจางฉี จ้าวจวิ้นและเฟิงหมิงหยวนทันที
แต่วินาทีถัดมาหลิวป๋อก็เปลี่ยนเรื่อง “แต่ในความเห็นของฉัน ความก้าวหน้าของพวกนายยังไม่พอ! ด้วยพรสวรรค์ของพวกนาย ถ้าพยายามให้มากกว่านี้ จะต้องทะลุถึงระดับหนึ่งขั้นหกได้แน่นอน!”
สีหน้าของทั้งสามคนแข็งค้าง ความยินดีบนใบหน้าจางหายไปอย่างรวดเร็ว พวกเขารู้สึกเวียนหัว
พวกเขาคิดว่าความเร็วในการฝึกฝนของตนเองนั้นเร็วพอแล้ว แต่ไม่คิดว่าจะได้รับคำชมแล้วตามด้วยคำต่อว่า
ขณะที่ทั้งสามคนกำลังงุนงงหลิวป๋อก็โยนยาสีแดงสามขวดที่ลอยอยู่ในอากาศตรงหน้าทั้งสาม
แม้จะถูกกั้นด้วยแก้ว แต่ของเหลวสีแดงในขวดยาก็ยังแผ่กลิ่นที่ทำให้หัวใจเต้นแรง
“นี่คือ…”
“นี่คือตัวเร่งพันธุกรรม!”
