ลุงหลิวเป็นผู้ดูแลการฝึกในชั้นเรียนส่วนใหญ่ งานของหลิวป๋อแทบทุกวันคือการฝึกฝน และปกติเขาไม่ค่อยสนใจข่าวสารประเภทนี้
“พวกเขาคือ ฉูเหอ หลิวหานเซิง และ…”
ตรงนี้ลุงหลิวหยุดชะงัก สีหน้าของเขาเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ยังลังเล
“หืม?” หลิวป๋อแสดงความสงสัยด้วยน้ำเสียงในจมูก
ลุงหลิวก้มหน้า “และสวี่เช่อ...”
“อะไรนะ?!” คิ้วของหลิวป๋อขมวดเป็นปมทันที และสีหน้าของเขาดูน่าสนใจชั่วขณะ
“มีชื่อเขาด้วยได้ยังไง? เขามีคุณสมบัติอะไร? แล้วปีก่อน ๆ ก็มีผู้สมัครอาจารย์ระดับสามแค่สามคนไม่ใช่เหรอ? ปีนี้เกิดอะไรขึ้น!”
ลุงหลิวลดเสียงลงเล็กน้อย “ผมได้ยินมาว่าเป็นรองผู้อำนวยการหลี่หมิงที่อนุมัติด้วยตัวเอง…”
ม่านตาของหลิวป๋อหดเล็กลง และสีหน้าโกรธปรากฏขึ้นทันที “หลี่หมิงนี่ชัดเจนว่ามันไม่ชอบฉัน และต้องการยั่วโมโห!”
เขาไม่คิดว่าสวี่เช่อจะเอาชนะเขาได้เลย และนอกจากการยั่วโมโห เขาคิดไม่ออกเลยว่าหลี่หมิงทำแบบนี้เพื่ออะไร
“ชู่…”
สีหน้าของลุงหลิวเปลี่ยนไปและเขามองไปรอบ ๆ “นายท่าน ระวังคำพูดด้วย หลี่หมิงเป็นผู้ที่มีพลังระดับสี่ ถ้าเขาได้ยินเข้า เราจะแย่เอาได้”
