“การช่วยเธอก็เท่ากับช่วยตัวฉันเอง ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมาก ยิ่งระดับการฝึกฝนของเธอสูงขึ้นเท่าไร ก็จะยิ่งช่วยฉันได้มากขึ้นเท่านั้น”
สวี่เช่อพูดความจริง
เมื่อเย่ซวงเยว่ได้ยินคำพูดเหล่านี้ เธอรู้สึกถึงบางสิ่งที่แตกต่าง
หลังจากมองสวี่เช่ออย่างลึกซึ้ง เย่ซวงเยว่เม้มปากและพยักหน้า “ฉันเข้าใจแล้ว ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ค่ะ”
พูดจบเธอก็รีบออกจากห้องเรียนไป
เจียงเยว่หลี่และเจียงเยว่ซีมองหน้ากันและเห็นประกายบางอย่างแปลก ๆ ในดวงตาของกันและกัน
หลังจากใช้เวลาอยู่ด้วยกันเกือบสองเดือน ทั้งสองคนคุ้นเคยกับสวี่เช่อมากขึ้น และรู้ดีว่าสวี่เช่อจัดเตรียมอะไรให้กับเย่ซวงเยว่บ้าง
ทั้งสองค้นพบมานานแล้วว่าสวี่เช่อไม่ได้น่ากลัวอย่างที่ข่าวลือในอินเทอร์เน็ตพูดกัน
ในทางกลับกัน ตอนนี้พวกเขาชื่นชมสวี่เช่อจากก้นบึ้งของหัวใจ
แน่นอนว่าถึงแม้ในใจจะชื่นชม แต่พวกเขาก็จะไม่แสดงออกมาง่าย ๆ
“คุณลุง แล้วแผนการของเราเป็นยังไงบ้าง?”
เจียงเยว่หลี่เริ่มต้นด้วยการเดินหมากที่แข็งแกร่ง
หลังจากคุ้นเคยกันแล้ว เจียงเยว่หลี่ก็กลับไปสู่สภาวะหยิ่งผยองตามปกติ
