ตอนแรกเธอคิดว่าเธอกินน้อยลง แต่ต่อมาเธอพบว่าไม่ใช่
สาเหตุที่แท้จริงคือผลของอาหารเลือดระดับต่ำขั้นสามค่อย ๆ อ่อนลง
แต่ทางโรงเรียนไม่ได้ขายอาหารเลือดระดับกลางขั้นสามเลย และถึงจะมีขาย เธอก็ไม่มีปัญญาซื้อ
“เฮ้อ…”
เย่ซวงเยว่ถอนหายใจลึก พลางค่อย ๆ เดินไปที่ร้านขายอาหารเลือด
“วันนี้ยังเป็นขาหมูและเนื้อแรดเหล็กเหมือนเดิมใช่ไหม?”
เมื่อเห็นเย่ซวงเยว่ พ่อครัวใหญ่รีบโผล่หน้าออกมาด้วยท่าทางคุ้นเคยและกระตือรือร้น
เย่ซวงเยว่กำลังจะพูด แต่จู่ ๆ ก็ดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้และหยิบบัตรสีดำขอบทองออกมา
เมื่อพ่อครัวเห็นบัตรนั้น ม่านตาของเขาก็หดเล็กลงทันที และสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
“เรียนผู้ใช้บัตรแบล็กโกลด์! ผมจะพาคุณไปห้องส่วนตัวสุดพิเศษเพื่อรับประทานอาหารมื้อค่ำครับ”
เย่ซวงเยว่เดินตามไปอย่างงง ๆ จนมาถึงห้องส่วนตัวของร้านอาหารหรู
ไม่นานนัก รถเข็นอาหารก็ถูกเข็นเข้ามาในห้อง
“เรียนผู้ใช้บัตรแบล็กโกลด์ เชิญรับประทานอาหารได้เลยครับ”
ขณะที่พูดจบ พ่อครัวก็เปิดฝาที่คลุมจานออก
ในวินาทีถัดมา เย่ซวงเยว่ถึงกับใจหายวาบ เธอรีบยกมือปิดปากด้วยความตกใจ
“อะไรนะ! อาหารเลือดระดับกลางขั้นที่สาม!”
