บทที่ 40 โล่อีกแล้ว…
ในห้องเรียนห้องสิบแปด
สวี่เช่อเผยอปากเล็กน้อย เงยหน้าขึ้นทำมุมสี่สิบห้าองศามองท้องฟ้าพร้อมรอยยิ้มเซ่อ ๆ น้ำลายไหลยืด ถ้าบอกว่าเป็นคนโง่จากหมู่บ้านข้าง ๆ คนอื่นก็คงเชื่อ
เจียงเยว่หลี่และเจียงเยว่ซีต่างมีสีหน้าประหลาดใจ
แต่ในตอนนี้สวี่เช่อจมดิ่งอยู่ในความสุขจนไม่ทันสังเกตเห็นอะไรเลย
การผูกพันระบบกับเย่ซวงเยว่ทำให้เขาพุ่งทะยานจากระดับสามขั้นหนึ่งไปถึงจุดสูงสุดของระดับสามขั้นห้าในเวลาแค่หนึ่งเดือน
ตอนนี้เขาได้ผูกพันระบบกับสองพี่น้องตระกูลเจียง ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรจะไม่เพิ่มขึ้นสามเท่าหรอกเหรอ?
“เอ่อ… อาจารย์สวี่… อาจารย์คะ? อาจารย์!”
เจียงเยว่หลี่กระแอมเรียกสติอาจารย์ตรงหน้า
สวี่เช่อรู้สึกตัวในทันที รีบสะบัดหัวไล่ความคิดในหัวออกไปแล้วมองทั้งสองคนพร้อมรอยยิ้ม
“อ้อใช่! ลองแสดงวิชาต่อสู้ทั้งหมดที่ฝึกมาให้ดูหน่อย ฉันจะดูว่ามีอะไรที่พอจะปรับปรุงได้บ้าง”
ปัญหาสำคัญที่สุดคือเรื่องลมปราณได้แก้ไขแล้ว ขั้นตอนต่อไปคือแก้ไขปัญหาเรื่องวิชาต่อสู้
ถ้าเปรียบลมปราณเป็นพลังภายใน วิชาต่อสู้ก็คือพลังภายนอก
