“ดี ๆ” เจียงเยว่หลี่ไม่รอช้า แม้ว่าการเคลื่อนไหวจะยังไม่คุ้นเคยนัก แต่เธอก็สามารถเรียกกระสุนสายฟ้าสีม่วงได้สำเร็จ
ไม่เพียงเท่านั้น กระสุนสายฟ้านี้ยังใหญ่กว่าอันก่อนหน้า เกือบเท่าขนาดกำปั้นสองเท่า!
ดวงตาของเจียงเยว่หลี่เป็นประกาย
“ดีมาก! เมื่อคุ้นเคยแล้ว พลังโจมตีของเธอน่าจะพัฒนาได้มากกว่านี้อีก”
สวี่เช่อพยักหน้าด้วยความพอใจ แล้วหันไปมองเจียงเยว่ซี “ถึงตาเธอแล้ว”
“เดี๋ยว!…คราวนี้แปลงร่างเป็นอะไรที่มีพลังโจมตีบ้างนะ” สวี่เช่อเสริม
เจียงเยว่ซีขมวดคิ้ว แต่ก็พยักหน้า “ได้ค่ะ ไม่มีปัญหา”
แต่ในวินาถัดมา ภายใต้สายตาตกตะลึงของสวี่เช่อ เจียงเยว่ซีก็เสกโล่น้ำแข็งขึ้นมาอีกครั้ง!
แม้จะใหญ่กว่าเดิมมาก แต่ก็ยังคงเป็นโล่น้ำแข็งอยู่ดี…
เจียงเยว่หลี่หันหน้าหนี ไม่อยากมองต่อไปอีก
“นี่!…นี่ก็ยังเป็นโล่อยู่ดีนี่…” สวี่เช่อกัดฟันพูด
“ไม่ใช่ มันต่างกัน ดูสิ!”
เจียงเยว่ซีแสยะยิ้มและค่อย ๆ ยกโล่น้ำแข็งขึ้น ทันใดนั้นหนามแหลมสองอันก็ปรากฏขึ้นใต้โล่น้ำแข็ง!
สวี่เช่อ (*´･0･)?
เจียงเยว่หลี่ ∑(￣□￣)
“…”
จู่ ๆ ภายในห้องเรียนก็เงียบลง
ดูเหมือนแม้แต่อากาศก็กำลังจะแข็งตัวด้วยความอึดอัด
