บทที่ 36 สวี่ต้าชุนต้องตกใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า!
ที่ชุมชนเทียนทงหยวน ภายในบ้าน
“พ่อครับ ผมไม่ได้ล้อเล่นนะ!”
สวี่เช่อเช็ดปากแล้วพูดเรื่องที่ทำให้โลกต้องสั่นสะเทือน
ม่านตาของสวี่ต้าชุนสั่นไหวอย่างรุนแรง เขากำหญ้าลั่วอิงในมือแน่นขึ้น
สวี่เช่อพูดต่อว่า “จริง ๆ แล้วผมแค่เดาเอาน่ะ”
สวี่ต้าชุนค่อย ๆ อ้าปาก คิ้วของเขาสั่นระริก ดวงตาฉายแววขุ่นเคืองขึ้นมาทันที “ไอ้เด็กนี่!…”
เมื่อรู้ว่าสวี่เช่อแค่เดาเล่น เขาแอบรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่ลึก ๆ แล้วกลับรู้สึกโล่งใจอย่างประหลาด
แต่วินาทีถัดมา สวี่เช่อก็ยิ้มกว้าง “ฮ่า ๆ ผมล้อเล่นน่ะ นี่คือความสามารถที่มาจากการวิวัฒนาการขั้นที่สองของพลังพิเศษผมต่างหาก”
สวี่ต้าชุนกลอกตาพลางพูดว่า “แกกล้าดียังไงมาล้อเล่นกับพ่อแบบนี้ พ่อนึกว่าแก… เดี๋ยวก่อน! แกว่าอะไรนะ?”
พูดได้ครึ่งทาง ม่านตาของสวี่ต้าชุนก็สั่นไหวอีกครั้ง! ร่างของเขาถอยหลังอย่างแรงจนเก้าอี้ส่งเสียงดังเอี๊ยด
เขาแทบอยากจะแคะหูเพื่อยืนยันว่าการได้ยินของตัวเองไม่มีปัญหา
สวี่เช่อเก็บสีหน้าขี้เล่นแล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังมากขึ้น
